Art cake

Όταν η τέχνη συναντά τη ζαχαροπλαστική, γίνονται θαύματα…

Πόσο μάλλον, αν αυτή η τέχνη-ζαχαροπλαστική είναι προσιτή σε όλους…σε όλους;;; οκ…σε όσους επισκεφθούν το MOMA στο San Fransisco. Εκεί όπου μπορείς να δεις τη «Συνθεση #ΙΙΙ» στο δεύτερο όροφο του μουσείου και μετά την περιήγησή σου, να τη γευθείς κιόλας. Στο cafe-bar, θα βρεις cake σε σχέδιο Mondrian, με 8 $… Θα χορτάσεις κι εσύ και το μάτι σου. Δεν είναι υπέροχο;;;


Advertisements

Στη δίνη των εκθέσεων…

Τις τελευταίες μέρες, αναζητώ την τέχνη γύρω μου. Ίσως έτσι ξεσπάω απέναντι στην πίεση της καθημερινότητας, γιατί η αλήθεια είναι πως με τις νέες επαγγελματικές μου δραστηριότητες, έχει γίνει πολύ… ιδιαίτερη να το πω, σπιντάτη να το πω, πιεσμένη θα το πω…Ναι, πιεσμένη και πιεστική καθημερινότητα. Και όπως σε κάθε τι καινούριο, αντιδρώ περίεργα, ψάχνω κι άλλα πράγματα να φορτώσω το ήδη φορτωμένο πρόγραμμά μου, έτσι και τώρα. Ψάχνω εκθέσεις…αναζητώ την έμπνευση, το διαφορετικό, την ποικιλία οπτικών ερεθισμάτων, ίσως!

Στο πρόγραμμά μου έχω τις εξής εκδηλώσεις κι ελπίζω σύντομα να τα καταφέρω εκτός από τα τυποποιημένα δελτία τύπου, να σας έχω post και με την προσωπική μου άποψη…

*Ξεκινώ με το Ινστιτούτο Γκαίτε στο Κολωνάκι, (Ομήρου 14-16) γιατί όπου να’ναι τελειώνει και πρέπει να προλάβω…

Εγκαίνια έγιναν στις 4 Μαΐου και η έκθεση τελειώνει στις 8 Ιουνίου.  Θέμα, οι Ελληνογερμανικές εμπορικές σχέσεις, μέσα από διαφημιστικά πόστερ και επίσημος τίτλος:»1870-1970: Ένας αιώνας ελληνογερμανικού εμπορίου στον καθρέφτη της διαφήμισης»

Εικόνες ρετρό, που προσωπικά με μαγεύουν, με ταξιδεύουν.

Από το δελτίο τύπου του ινστιτούτου:

Κρασιά του Ρήνου και μπύρα του Μονάχου στα καλά εστιατόρια της Αθήνας του 1870, κορινθιακές σταφίδες στα γερμανικά καταστήματα. Έτσι ξεκίνησαν οι ελληνογερμανικές εμπορικές ανταλλαγές. Ύστερα προστέθηκαν οι οικιακές συσκευές, τα φάρμακα και στο τέλος τα αυτοκίνητα, ενώ στη Γερμανία δημοφιλή έγιναν τα τσιγάρα από τα εργοστάσια που ίδρυσαν Έλληνες μετανάστες. Η έκθεση προσπαθεί να τεκμηριώσει την ιστορία αυτών των συναλλαγών με βάση τις παλιές διαφημίσεις που με την ιδιαίτερη αισθητική τους μας προκαλούν συναισθήματα νοσταλγίας. 

Είσοδος ελεύθερη…

———————————————————————–

*Επόμενη έκθεση που θέλω να επισκεφθώ είναι η «ARRRGH! ΤΕΡΑΤΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΗ ΜΟΔΑ» …δεν έχει πολύ πλάκα ο τίτλος της;;;; Είμαι πραγματικά περίεργη να δω τα σημεία και τέρατα, γιατί είχα παρευρεθεί σε μία παρόμοια έκθεση στο Βερολίνο και παρουσιαζόταν το κιτς στο μεγαλείο του! Tόσο κιτς που αναρωτιέσαι που βρέθηκε τόση φαντασία μαζεμένη!!!!

Η έκθεση γίνεται στο Μουσείο Μπενάκη στο κτίριο της οδού Πειραιώς και θα διαρκέσει ως τις 31 Ιουλίου 2011. Είσοδος :6 €

Από το δελτίο τύπου του μουσείου:

ARRRGH! Τέρατα και Σημεία στη Μόδα

Η έκθεση παρουσιάζει για πρώτη φορά διεθνώς την επέκταση του pop φαινομένου των παράδοξων, φαντασιακών και τερατόμορφων Χαρακτήρων στη μόδα και το ένδυμα. Ανερχόμενοι αλλά και ευρέως καταξιωμένοι σχεδιαστές και καλλιτέχνες, επαναπροσδιορίζουν τη σχέση του σώματος και του ενδύματος καθώς και τα όρια της αντίληψης μας για το Τί Είναι Τέρας. 

Στην έκθεση παρουσιάζονται δημιουργίες των Maison Martin Margiela, Walter Van Beirendonck, Bart Hess, Jean-Charles De Castelbajac, Mareunrol’s, Bas Kosters, Issey Miyake, Henrik Vibskov, Dr NOKI’s NHS, Charlie Le Mindu, Hideki Seo, Alexis Themistocleous, Boris Hoppek, Craig Green, Bernhard Willhelm, Marcus Tomlinson, Bronwen Marshall, Rejina Pyo, Cassette Playa and Gary Card, Andrea Ayala Closa, Γιώργος Τούρλας, Digitaria, Niek Pulles aka HEYNIEK, Piers Atkinson και Pyuupiru μεταξύ άλλων. 

————————————————————–

* Ακόμη μία έκθεση που πρέπει απαραιτήτως να δω είναι η :«Φόρος τιμής στον Γιάννη Μόραλη» που γίνεται ως τις 29 Αυγούστου στην  Εθνική Πινακοθήκη. Τις ώρες μου πρέπει να βολέψω λιγάκι και θα τα καταφέρω…

Ωράριο:Δευτ, Πέμ.-Σάβ. 9 π.μ.-3 μ.μ. Τετ. 5-9 μ.μ. Κυρ. 10 π.μ.-2 μ.μ.

Εισιτήριο €6,50, φοιτ: €3

Από το δελτίο της Πινακοθήκης:

«Φόρος τιμής στον Γιάννη Μόραλη»

Η Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου οργάνωσε το 1988 την πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση του Γιάννη Μόραλη. Μια έκθεση που φώτισε την δημιουργική του πορεία και ανέδειξε την υψηλή ποιότητα και τη συνέπεια του έργου του. Τον ίδιο χρόνο, ο Γιάννης Μόραλης πραγματοποίησε μια γενναία δωρεά από 113 έργα προς την Εθνική Πινακοθήκη. Ένα χρόνο μετά το θάνατό του, το Μουσείο μας θεώρησε υποχρέωσή του να τιμήσει το μεγάλο καλλιτέχνη με μια σημαίνουσα παρουσίαση του συνόλου της δωρεάς του.
Ο Γιάννης Μόραλης είναι μια εμβληματική μορφή δημιουργού, που προσδιόρισε με το έργο του και με το διδακτικό του ρόλο στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, την ταυτότητα της νεότερης ελληνικής τέχνης.
Η έκθεση που αφιερώνεται στον καλλιτέχνη έχει ως κεντρικό άξονα τη μεγάλη δωρεά του προς το μουσείο και περιλαμβάνει ζωγραφικά έργα, σχέδια και χαρακτικά. Έξι δημιουργικές δεκαετίες, από το 1930 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1980, αποτυπώνονται στα έργα των συλλογών της Εθνικής Πινακοθήκης. Στόχος της έκθεσης είναι να επαναφηγηθεί την καλλιτεχνική διαδρομή του, όπως ο ίδιος θέλησε να την ορίσει μέσα από τα έργα της δωρεάς του προς την Εθνική Πινακοθήκη, «θησαυροφυλάκιο της νεότερης ελληνικής τέχνης».
Τα έργα των συλλογών της Εθνικής Πινακοθήκης συμπληρώνονται με μια σειρά από πίνακες της τελευταίας δημιουργικής περιόδου του ζωγράφου, που προέρχονται από ιδιωτικές συλλογές. Έτσι, ο επισκέπτης της έκθεσης μπορεί να αποκτήσει μια εποπτική εικόνα της εξελικτικής πορείας ολόκληρου του έργου του.
Συνειδητά παραστατικός, λάτρης του μέτρου, ο Γιάννης Μόραλης αφομοίωσε με τον δικό του τρόπο το μάθημα του μοντερνισμού, συνδυάζοντάς το με μια σύγχρονη ανάγνωση της παράδοσης και ιδιαίτερα της αρχαίας τέχνης. Επίγονος της Γενιάς του Τριάντα, ο ζωγράφος διεκδικεί τον τίτλο ενός κλασικού του 20ού αιώνα.
Οργανωμένο σε ενότητες με βάση τις ιστορικές εκθέσεις του καλλιτέχνη, το έργο του Γιάννη Μόραλη πλαισιώνεται από το ομόχρονο υλικό υποδοχής του, άρθρα στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο, τα οποία σκιαγραφούν τον ιστορικό ορίζοντα προσδοκίας κοινού και κριτικής, σε σχέση διαλόγου με τα έργα τη στιγμή της εμφάνισής τους. 

Αυτά προς το παρόν με τις «κουλτουριάρικες» ανησυχίες μου κι ελπίζω να καταφέρω να δω κάποια από τις παραπάνω αυτή την εβδομάδα…

Lomography:Μόδα ή τέχνη;

Lomo…Lomography, λέξεις άγνωστες μέχρι πριν λίγο καιρό για τους περισσότερους από εμάς.Τι κρύβουν άραγε αυτές οι μυστήριες λέξεις που αρχίζουν να μας κατακλύζουν?

Όταν πριν 3 χρόνια είδα να εκθέτουν προς πώληση τις φωτογραφικές μηχανές Lomo σε διεθνή εμπορική  έκθεση της Γερμανίας, αναρωτήθηκα ποιος θα ήθελε να αγοράσει μηχανές αγνώστου ταυτότητας …? Η αλήθεια βέβαια είναι πως με γοήτευσαν τα δείγματα των φωτογραφιών που είδα εκεί, πήρα το προσπέκτους τους, όμως δεν το έψαξα παρά πέρα…

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

Όλα ξεκίνησαν το 1991, όταν 2 φοιτητές από τη Βιέννη, σε μία εκδρομή τους στην Πράγα, ανακάλυψαν σε ένα μαγαζί με φωτογραφικά είδη, μια αινιγματική (όπως αναφέρουν οι ίδιοι) φωτογραφική μηχανή, την Lomo.

Aφού επέστρεψαν από την εκδρομή και εμφάνισαν τα φιλμ τους, διαπίστωσαν πως οι φωτογραφίες ήταν ιδιαίτερες και πρωτότυπες, χάρη στα χρώματά τους. Το ίδιο διαπίστωσαν και οι φίλοι και συγγενείς που είδαν τις φωτογραφίες και άρχισαν να αναζητούν κι οι ιδιοι μία Lomo.

Το γεγονός ότι ήταν μία αρκετα οικονομικη μηχανή, τους παρότρυνε σε ένα είδος πειραματικης φωτογραφίας. Τα έντονα χρώματα που παρήγαγε η μηχανή τους, τους έκανε να νιώθουν ένα νέο είδος καλλιτεχνικής φωτογραφίας να γεννιέται. H «έκρηξη» της φήμης και της ζήτησης για αυτή την μηχανή, έκανε τους δύο φοιτητές, να φτάσουν μέχρι την Αγία Πετρούπολη και να φέρουν κι άλλες μηχανές.

Συμφώνησαν μάλιστα για την παγκόσμια αντιπροσώπευση της φωτογραφικής μηχανής. Τότε ήταν που δημιουργήθηκε και  η  Λομογραφική διεθνής κοινότητα LSI (Lomography Society international).

To καλοκαίρι του ’92 γραφτηκαν οι 10 χρυσοί κανόνες της Lomography και δημοσιεύθηκαν σε Βιεννεζικη εφημεριδα, ενω το «λομογραφικό μανιφέστο» ακολουθησε στις 5 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Το Δημοτικό συμβουλιο της Βιέννης, συμφωνησε με την LSI και της παραχωρησε ενα κτιριο για όλα τα τεκταινόμενα της lomography.

Τώρα πια ήταν κάτι παραπάνω από μία απλή τρέλα  2 φίλων. Κατά τη διάρκεια της πρώτης  έκθεσης, πουλήθηκαν πάνω από 700 φωτογραφικές μηχανές και τότε ήταν που δημιουργήθηκε το Lomowall.

…Τα lomowalls είναι τοίχοι που καλύπτονται με πληθώρα αυθόρμητων φωτογραφιών, δημιουργώντας έτσι ένα έργο τέχνης.

Oι Lomographers, φωτογραφίζουν τα πάντα, ανεξάρτητα από σωστά καδραρίσματα, χωρίς στήσιμο των «μοντέλων», στιγμές αυθόρμητες, κεφάτες, πέρα από κανόνες, χωρίς να θυμίζουν παραδοσιακή φωτογραφία. Σκοπός τους είναι επίσης να τυπώνονται με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος.

Με τα χρόνια, δημιουργήθηκαν πολλές τέτοιες ομάδες λομογράφων, με «πρεσβείες» σε πολλές πόλεις ανά την υφήλιο.

Φυσικά όλες οι ιστορίες έχουν και τα μελανά τους σημεία…έτσι κι εδώ, το 1996, κι ενώ η δημοτικότητα της μηχανής είχε φτάσει στα ύψη, οι Ρώσοι κατασκευαστές αποφασίζουν να σταματήσουν την παραγωγή. Οι 2 Βιεννεζοι, πήγαν στη Μόσχα και με επιχειρήματα έπεισαν τον τότε αντιδήμαρχο Βλαντιμίρ Πούτιν να συνεχίσει την παραγωγή.

Με τα χρόνια νέα προϊόντα κατακλύζουν την αγορά, με πρωτότυπους φακούς, με συλλεκτικές μηχανές, τσάντες για την μεταφορά των μηχανών, κ.ά.

Οι 10 χρυσοί κανόνες όπως αναφέρονται στην ιστοσελίδα της Lomography είναι οι εξής:

1. Έχε τη μηχανή σου μαζί όπου κι αν πηγαίνεις

2. Χρησιμοποίησε την οποιαδήποτε στιγμή, μέρα και νύχτα

3. Η λομογραφια  δεν αποτελεί παρέμβαση στη ζωή σου, αλλά μέρος της

4. Δοκιμάστε τις λήψεις από το ύψος της μέσης σας

5. Προσεγγίστε τα αντικείμενα του πόθου σας όσο το δυνατό πλησιέστερα

6. Μην σκεφτεστε

7. Να είστε γρήγοροι

8. Δεν χρειάζεται να ξέρεις από πριν, τι θα τυπωθεί

9. Ούτε και μετά όμως

10. Μην ανησυχείς για τους κανόνες

Μετά από τα παραπάνω, δεν ξερω αν τελικά πρόκειται για τέχνη, για μόδα ή για φιλοσοφία, πρέπει να παραδεχτώ όμως τους δύο -τότε- πιτσιρικάδες για το επιχειρηματικό τους μεγαλείο.

Φυσικά φαν του είδους και οργανωμένοι μάλιστα, υπάρχουν και στην Ελλάδα…πληροφορίες μπορείτε να πάρετε από το   lomography.gr

Αναρωτιέμαι όμως, αν είναι τυχαίο που εμφανίστηκε το lomography  στην Ελλάδα και αναπτύσσεται εν μέσω κρίσης…ή τελικά αναζητούμε την τέχνη και την ψυχαγωγία μέσα από οικονομικότερους τρόπους…Αν συμβαίνει αυτό, αν και αντιφατικό, είναι αρκετά αισιόδοξο!

Keep Lomographing λοιπόν…σε ένα κόσμο που η ψηφιακή εικόνα έχει την πρωτοκαθεδρία, η αναλογική δημιουργεί τέχνη!

Dead fly art από τον Magnus Muhr

Ο Magnus Muhr είναι Σουηδός φωτογράφος και πρόσφατα παρουσίασε ένα Project βασισμένο σε black  humor θα έλεγα!

Πρωταγωνιστές των φωτογραφιών του, ήταν νεκρές μύγες οι οποίες σε συνδυασμό με πρόχειρα σκίτσα, ξαναζωντάνεψαν μέσα από rock καταστασεις!!!

Κι επειδή ως γνωστόν, μια εικόνα =  1000 λέξεις, «απολαύστε» τα έργα του…

Το ελληνικό συρτάκι, έδωσε έμπνευση στον καλλιτεχνη για το παρακάτω δημιούργημα…

Η κλασσική φωτογραφία της Ιρανής καλλιτέχνιδας  Shirin Neshat, έδωσε απ’ό,τι φαίνεται, το έναυσμα για την παρακάτω δημιουργία του Muhr…

 

Τώρα πια, ξέρετε τι θα κάνετε τον Αύγουστο που είναι παχιές οι  μύγες…ΤΕΧΝΗ !!!

Real Human Interface…

Η ένωση του design και της έμπνευσης, γέννησαν την Multitouch Barcelona. Πρόκειται για ένα γκρούπ, που ως πηγή έμπνευσης έχει την ανθρώπινη επαφή με την τεχνολογία. Αυτό διαφαίνεται ξεκάθαρα, από τα πανέξυπνα βιντεάκια τους…

Ένα από αυτά είναι και το «Hi» (human interface)το οποίο μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση.

Απολαύστε το ως το τέλος…

…νέος τρόπος καθίσματος!!!

…στα Γερμανικά σημαίνει αραλίκι

Έφτασε και στην Ελλάδα το νέο κάθισμα που κάνει θραύση σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το όνομα αυτού 

και οι 10 απλοί λόγοι για να το αποκτήσετε όπως αναφέρει το prospect του, είναι οι εξής:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥΧΡΗΣΤΙΚΟΤΗΤΑ…

προσφέρει διάφορους τρόπους καθίσματος: καρέκλα, καναπές, πολυθρόνα, σκαμπό, τραπέζι…

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΣΗ…

το μαλακό μαξιλάρι του, προσφέρει άνετο κάθισμα, αφού παίρνει το σχήμα που χρειάζεται…

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΚΟΛΙΑ…

το ιδανικό του μέγεθος και τα λίγα κιλά του,το κάνουν ιδανικό για μεταφορά σε οποιοδήποτε σημείο το χρειαστείτε, άμεσα και εύκολα…

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΘΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ…

το αφαιρούμενο ύφασμα, ο ξύλινος σκελετός

του και το αφρώδες λάστιχο στο εσωτερικό του, το καθιστούν ανεπηρέαστο στο πέρασμα του χρόνου…

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ…

μπορεί πολύ εύκολα να χρησιμοποιηθεί ακόμη και στο μπαλκόνι, τον κήπο την αυλή, χάρη στο ειδικό ύφασμά του…

ΓΙΑ ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΧΩΡΟΥ…

οι μικρές διαστάσεις του, επιτρέπουν να κάθεστε και στον πιο στενό χώρο… κι όταν δεν το χρειάζεστε, αποθηκεύεται εύκολα!

ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ DESIGN …

ο ιδιαίτερος σχεδιασμός του σε σχήμα «L», το κάνει αξιοπρόσεκτο όπου κι αν το τοποθετήσετε…

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΤΟΜΙΚΟ…

ο εργονομικός σχεδιασμός του, το καθιστά ιδανικό για άνετο κάθισμα. Η πλάτη στέκεται σε σωστή θέση, δημιουργώντας μία αίσθηση ξεκούρασης…

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥΜΟΡΦΙΚΟ…στέκεται όπως κι αν το τοποθετήσετε. Έτσι προσαρμόζεται με το περιβάλλον…

ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΑ ΕΧΕΙ ΠΛΑΚΑ

καθιστά απλή τη διασκέδαση, με τους τρόπους που εφευρίσκει ο καθένας για να κάτσει…