Τομ Ρόμπινς…ένα βάζο με καυτερές πιπεριές!

Τομ Ρόμπινς…ο εναλλακτικότερος -για εμένα- σύγχρονος συγγραφέας. Πριν χρόνια είχα διαβάσει «το Άρωμα του Ονείρου» κι είχα ενθουσιασθεί από τις φανταστικές περιγραφές του. Έκτοτε δεν ξανάπιασα βιβλίο του στα χέρια μου. Συζητιέται το ακαταλαβίστικο της γραφής του, και μια που έτυχε να «πέσω» σε ένα σχετικά κατανοητό βιβλίο του, δεν ξαναπροσπάθησα για κάποιο άλλο. Κι υπάρχουν αρκετά στη βιβλιοθήκη μου. Πρόσφατα όμως, είπα να το επιχειρήσω. Να ξεκινήσω κι αν δεν το αντέχω να το αφήσω…αν και ξέρω πως δεν μου αρέσει να αφήνω βιβλία στη μέση. Γενικά δεν μου αρέσει να αφήνω τίποτα στη μέση! Και διάλεξα την Αμάντα…το κορίτσι της γης. Το εξωφυλλο έχει ένα χοτ ντογκ να αιωρείται ανάμεσα στα σύννεφα και ένα γυναικείο κεφάλι να ξάπλα, να το αγναντεύει…μάλλον πρόκειται για την Αμάντα. Πρόκειται μάλιστα για το πρώτο του μυθιστόρημα, που γράφτηκε το 1970.

-εδώ κάπου διακόπτω τη γραφή μου, μια που για ακόμη μία φορά, έπεσα σε λαθραναγνώστρια. Μία κυρία που έκατσε  δίπλα μου στο παγκάκι περιμένοντας κι εκείνη το τρένο, έβγαλε τα γυαλιά ηλίου της, φόρεσε τα γυαλιά της πρεσβυωπίας της και προσπαθεί να διαβάσει τα ορνιθοσκαλίσματά μου.Τι μανία κι αυτή…μεγάλο πράγμα η περιέργεια! …συνεχίζω τώρα, μέσα από το τρένο. Ο Πακιστανός που έκατσε δίπλα μου είναι πιο διακριτικός.-

Από τις πρώτες γραμμές του, αυτό το βιβλίο με συνεπήρε…χρωματιστές περιγραφές με κιτς διάθεση. Κάθε μία από τις παραγράφους του, με ταξιδεύει σε ένα χορό από χρώματα, σχήματα, αρώματα και μελωδίες…ααα, και γεύσεις! Νιώθω σαν μια άλλη Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων. Και όσο διαβάζω, τόσο πιο έντονα διαμορφώνεται η άποψή μου για τον Τομ Ρόμπινς. Θα τον χαρακτήριζα σαν μια καυτερή πιπεριά τουρσί…ναι, ναι, σαν τις πιπεριές τουρσί είναι κι αυτός! Αρνείσαι να δοκιμάσεις γιατί  έχεις ακούσει πως καίνε. Κάποια στιγμή όμως, εκεί που έχεις ανοίξει την πόρτα του ψυγείου και χαζεύεις αφηρημένα το περιεχόμενό του, βλέπεις το βαζάκι με τις πιπεριές και μπαίνεις στον πειρασμό. Δοκιμάζεις διστακτικά μία και καίγεσαι, φουντώνεις, κοκκινίζεις. Τρως και δεύτερη και συνηθίζεις κάπως την αίσθηση. Στη τρίτη αντιλαμβάνεσαι πως έχεις μόλις ανακαλύψει μία νέα διάσταση στο γευστικό σου κόσμο. Αυτός είναι και ο Τομ Ρόμπινς. Ένα βάζο από καυτερές πιπεριές τουρσί. Όσοι έχετε διαβάσει βιβλία του, θα αντιλαμβάνεστε πως θα του άρεσε αυτός ο χαρακτηρισμός μου.

Ποιος είναι όμως στην πραγματικότητα ο Τομ Ρόμπινς; Γεννημένος το 1936 στη Β.Καρολίνα, και αφού τελείωσε τη σχολή Καλών Τεχνών, εργάστηκε ως τεχνοκριτικός σε διάφορα έντυπα, μέχρι το 1970 που μετακόμισε στην Ουάσινγκτον και ξεκίνησε το γράψιμο. Τα  βιβλία του ελιναι τα εξής:

  • Αμάντα, το Κορίτσι της Γης) – 1970
  • Even Cowgirls Get the Blues (Ακόμα και οι Καουμπόισσες Μελαγχολούν) – 1976
  • Still Life with Woodpecker (Τρυποκάρυδος) – 1980
  • Jitterbug Perfume (Το Άρωμα του Ονείρου) – 1984
  • Skinny Legs and All (Ο Χορός των Εφτά Πέπλων) – 1990
  • Half Asleep in Frog Pajamas (Μισοκοιμισμένοι μες στις Βατραχοπιτζάμες μας) – 1994
  • Fierce Invalids Home from Hot Climates’ (Αγριεμένοι Ανάπηροι Επιστρέφουν από Καυτά Κλίματα) – 2000
  • Villa Incognito – 2003
  • Wild Ducks Flying Backward (Αγριόπαπιες πετούν ανάστροφα) – 2005, συλλογή από άρθρα, κριτικές, ποιήματα κλπ.
  • B is for beer – 2009
Advertisements

Ο δρόμος των μπαχαρικών & το πιπέρι καγιέν.

«Πιπέρι. Είναι καυτό και καίει: Ήλιος! Στη μέση είναι ο ήλιος και τα βλέπει όλα. Γι’ αυτό και το πιπέρι μπαίνει παντού, σ’ όλα τα φαγιά… Μετά είναι ο Ερμής, ζεστός κι αυτός σαν το κόκκινο πιπέρι… Kι ύστερα η Αφροδίτη: Κανέλλα! Η Αφροδίτη ήταν η πιο όμορφη κοπέλα. Γι’ αυτό η Αφροδίτη είναι και πικρή και γλυκιά, όπως όλες τις γυναίκες. Μετά είναι η γη, εδώ που είμαστε. Και τι υπάρχει στη Γη; Η ζωή. Και τι χρειάζεται η ζωή; Να τρώμε. Και τι χρειάζεται το φαΐ για να νοστιμέψει; Αλάτι! Η ζωή και το φαΐ θέλουν αλάτι».


Λόγια μαγικά από την πολίτικη κουζίνα… όσες φορές κι αν δω την ταινία, μαγεύομαι από τις εικόνες, φαντάζομαι τις μυρωδιές και τις γεύσεις που μπλέκονται στον ουρανίσκο… Ουρανίσκος…Ουρανός…όπως ο ουρανός φιλοξενεί τους πλανητες, έτσι κι ο ουρανίσκος δέχεται τις γεύσεις των μπαχαρικών!

Προσφατα «ανακαλυψα» το πιπερι καγιεν. Κι οταν λεω ανακαλυψα, εννοω χρησιμοποίησα στη  μαγειρικη μου…απορω πως δεν ετυχε νωριτερα, αφου ειμαι λατρης όλων των μπαχαρικών, βοτάνων & μυρωδικών. Όπως και να’χει, κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Το σακουλάκι που έφερα από την Αγγλία, έχει ήδη αδειάσει κατά το ¼  κι έχει ανοίξει στις συνταγές μου νέες προοπτικές. Πειράματα παντού… από σούπες και ψητά ως  σοκολατάκια και σαλάτες… ακόμη και στο πράσινο τσάι μου ανάμειξα λίγο και θα πρότεινα να το δοκιμάσετε.

Έγινε κι αυτό ένα από τις μικρές «ψυχώσεις» που με πιάνουν μόλις ανακαλύπτω κάτι… μέχρι να έρθει το επόμενο! Θυμήθηκα έτσι να ξαναπιάσω το βιβλίο που είχα αφήσει στη μέση, χάρη του ταξιδιού (επέλεξα  να πάρω μαζί μου 2 μικρότερα αντί αυτού που είναι σχετικά μεγάλο) και χάρη στο «Φάντασμα της Όπερας»  που έπρεπε να διαβάσω για να προλάβω τη συνάντηση στη λέσχη βιβλίου που συμμετέχω.

«Ο δρόμος των μπαχαρικών» (είναι το βιβλίο στο οποίο αναφέρομαι) σου αφήνει τη γεύση του μοσχοκάρυδου στο μυαλό, ανακατεμένο με ένα σωρό από περιπέτειες διάρκειας 5 ετών, που οδήγησαν στην ανακάλυψη μιας νέας Ηπείρου. Διαπιστώνεις πόσο σημαντικά υπήρξαν τα μπαχαρικά για την κοινωνία και όχι μόνο για τη μαγειρική, και τι αγώνες κοινωνικοοικονομικής, πολιτικής και πολιτισμού  έγιναν  για χάρη τους.

Πρόκειται για ένα βιβλίο ιστορίας πολιτικής &  πολιτισμών, που με ξεγέλασε για να το διαβάσω, χάρη στις αναφορές του στα διάφορα μπαχαρικά και το πώς ανακαλύφθηκαν.  Διαβάζεται & κατανοείται  εύκολα, ακόμη και από αυτούς που δεν αγαπουν ιδιαιτερα την «Ιστορια»…(σε αυτούς ανήκω κι εγώ)

Κι όπως ηδη προανεφερα, το θυμηθηκα χαρη στο πιπερι καγιεν που μπηκε ξαφνικα στη μαγειρικη μου. Κι όπως κάθε τι νέο μου τραβάει την προσοχή, έψαξα κι έμαθα τι είναι το πιπέρι καγιέν…

Προέρχεται από το τσίλι κι έφτασε στην Ευρώπη χάρη στον Κολόμβο. Βοηθάει στην ομαλή κυκλοφορία του αίματος, στην πέψη,  στην αρθρίτιδα  και είναι και αντιμυκητιακό.

Η αληθεια είναι πως όλα τα παραπάνω καλά είναι, αλλά εμένα με μάγεψε η ιδιαίτερη γεύση που δίνει…

Και σαν μπονους που διαβάσατε τις γευστικές μου ανησυχίες, σας δινω μια απλούστατη συνταγή για πιπερατα σοκολατακια…(προσοχη: τα υλικα είναι αφροδισιακα)

ΥΛΙΚΑ:
500 γρ. κουβερτούρα
½ κουτ. του γλυκού πιπέρι καγιέν
½ κουτ. του γλυκού φρεσκοτριμμένο μοσχοκάρυδο
½ κουτ. του γλυκού φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
Ζεσταίνουμε σε μπεν μαρι την κουβερτούρα. Ανακατεύουμε με όλα τα υπόλοιπα υλικά και με δύο κουταλάκια δημιουργούμε σοκολατάκια πάνω σε μία λαδόκολλα.

Αφήνουμε να κρυώσουν για μισή ώρα στην κατάψυξη…και τα απολαμβάνουμε με ένα ποτηρι ροζέ αφρώδη οίνο όπως Malvasia Rosetta 2009, ενώ ακούμε αυτό:


Όλες οι μέρες…

Το τελευταίο βιβλίο της Ιζαμπέλ Αλλιέντε, ανοίγει τα χαρτιά της καθημερινότητάς της, μέσα από ένα μακροσκελές γράμμα προς την χαμένη κόρη της, Πάουλα. Θυμίζει και δεν θυμίζει αυτοβιογραφία…

cebfcebbceb5cf82-cebfceb9-cebcceb5cf81ceb5cf82

Διαβάζοντάς το, ανακαλύπτει κανείς την ανάγκη της Αλιέντε να εκμυστηρευθεί στιγμές της ζωής της…άλλες απλές κι άλλες σύνθετες.

Έχει το θάρρος να παρουσιάσει τα ψεγάδια της εμφάνισης και του χαρακτήρα της, δείγμα αυτοπεποίθησης και γνῶθι σεαυτόν.

Όλες οι μέρες της καθημερινότητας, όλες οι μέρες των σκέψεών της, όλες οι μέρες της μνήμης, όλες οι μέρες…

Από το εξώφυλλο του βιβλίου:

Eνα βιβλίο βαθιά συναισθηματικό και ταυτόχρονα γραμμένο με το ειρωνικό και παθιασμένο ύφος τής Ιζαμπέλ Αλιέντε, όπου κάνει έναν απολογισμό της ζωής της σαν γυναίκα και συγγραφέας.

Στις σελίδες αυτού του βιβλίου η Αλιέντε διηγείται με ειλικρίνεια την πρόσφατη ιστορία της ζωής της και της ιδιόρρυθμης οικογένειάς της στην Καλιφόρνια, σ’ ένα σπίτι ανοιχτό, γεμάτο αληθινά αλλά και λογοτεχνικά πρόσωπα, που προστατεύεται από ένα πνεύμα: χαμένες κόρες, εγγόνια και βιβλία που γεννιούνται, εξορίες και βάσανα, ένα ταξίδι στον κόσμο των εξαρτήσεων κι άλλα ταξίδια σε μέρη μακρινά, σε αναζήτηση έμπνευσης, παρ’ ολίγον διαζύγια, συναντήσεις, έρωτες, χωρισμοί, κρίσεις στα ζευγάρια και συμφιλιώσεις.

Το βιβλίο αυτό είναι επίσης μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σ’ έναν άντρα και μια γυναίκα, δυο ώριμους ανθρώπους, που πέρασαν μαζί πολλές φουρτούνες χωρίς να χάσουν ούτε το χιούμορ ούτε το πάθος τους, καθώς και η ιστορία μιας σύγχρονης οικογένειας, διχασμένης από τσακωμούς κι ενωμένης, παρ’ όλ’ αυτά, απ’ την αγάπη και την αποφασιστικότητά της να τραβήξει μπροστά. Είναι η οικογένεια που γνωρίσαμε στην Πάουλα και κατάγεται από τους ήρωες του βιβλίου Το σπίτι των πνευμάτων.

Middlesex…Τζέφρυ Ευγενίδης

Από τα βιβλία που μου έχουν μείνει χαραγμένα στο μυαλό, αν κι έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που το διάβασα, είναι το Middlesex (Ανάμεσα στα δυο φύλλα) του Ελληνοαμερικανού Τζέφρυ Ευγενίδη.

9789604900565

Κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα.

Η δομή του άψογη, η ανάλυση των χαρακτήρων διεισδυτική και υπόθεση ενδιαφέρουσα. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η διάκρισή του με  το βραβείο Pulitzer  το 2003.

Λίγα λόγια από το εξώφυλλο:

Ψυχολογικό μυθιστόρημα με επική μορφή, ήρωας του οποίου είναι ένας ερμαφρόδιτος άνθρωπος. Η Κάλλι, καρπός του έρωτα δύο αδαών Μικρασιατών προσφύγων, μετέπειτα Ελληνοαμερικανών, περνά τα πρώτα χρόνια της ζωής της ως η χαϊδεμένη κόρη της οικογένειάς της και στα 14 της ανακαλύπτει, ότι για λόγους βιολογικούς είναι αγόρι παγιδευμένο σε κοριτσίστικο σώμα. Το χάσμα μεταξύ αρσενικού και θηλυκού, Ελλήνων και WASPS, μαύρων και λευκών, παλαιού και νέου κόσμου, δεισιδαιμονίας και επιστήμης, πεπρωμένου και ελεύθερης βούλησης, συνιστά κεντρικό άξονα της αφήγησης που θέτει το ερώτημα: πρόκειται για την ιστορία συγκεκριμένων ηρώων ή για την ιστορία μιας συγκεκριμένης δομής DNA;

Κριτική μπορείτε να διαβάσετε  στο site Της Πρωτοπορίας: http://www.protoporia.gr/product_info.php/products_id/151197

Παρουσίαση της «Βίλα Κομπρέ»

Την ερχόμενη Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου, στις 6 μ.μ.,  ο Αλέξης Σταμάτης θα παρουσιάσει το νέο του βιβλίο «Βίλα Κομπρέ».

Θα συνομιλήσει με τον Θανάση Χειμωνά, ενώ η ηθοποιός Φένια Παπαδόδημα θα διαβάσει αποσπάσματα.

Η παρουσίαση θα γίνει στο βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκης στην Κηφισιά (Κηφισίας 268)

Η τέχνη του ταξιδιού-Αλαίν ντε Μποττόν

Το αγαπημένο μου βιβλίο ever…Σε ταξιδεύει σε χώρες και εικόνες πέρα για πέρα αληθινές, αποφεύγοντας τις τουριστικές «κακοτοπιές»…Ένας συνδυασμός τέχνης και ταξιδιού, που κι όμως συνδυάζονται!!! Όταν το διάβαζα, ένοιωθα σαν να ακούω τη σκέψη μου…

Με λίγα λόγια:

Ελάχιστα πράγματα είναι τόσο συναρπαστικά όσο η σκέψη ενός ταξιδιού σε κάποιο μακρινό μέρος. Σ έναν τόπο όπου ο καιρός είναι καλύτερος, τα έθιμα πιο ενδιαφέροντα και με τοπία που προσφέρουν έμπνευση. Γιατί, λοιπόν, τυχαίνει τόσο συχνά στα ταξίδια μας να μην αντλούμε την ικανοποίηση που περιμέναμε; Με την «Τέχνη του ταξιδιού», ο Αλαίν ντε Μποττόν μας ξεναγεί σε όλα εκείνα που μας προσφέρουν απόλαυση ή απογοήτευση καθώς ταξιδεύουμε. Με τη γνωστή, πλέον, χιουμοριστική αλλά και διεισδυτική ματιά του, μιλά -μεταξύ πολλών άλλων- για τα αεροδρόμια, τα εξωτικά χαλιά, τα ειδύλλια των διακοπών και τα μίνι μπαρ των ξενοδοχείων. Το βιβλίο αυτό μάς ανοίγει τα μάτια και μας προκαλεί αρκετές σκέψεις, καθώς αποκαλύπτει τα κρυφά κίνητρα, τις προσδοκίες αλλά και τις δυσκολίες που κρύβονται πίσω από ένα ταξίδι στον κόσμο μας. […]

Βίλα Κομπρέ-Αλέξης Σταμάτης

Η νέα δουλεία του Αλέξη Σταμάτη.Ένα βιβλίο γεμάτο μυστήριο και πλοκή. Σε κρατάει από την πρώτη σελίδα μέχρι την τελευταία στιγμή…όταν τελικά, όλα ανατρέπονται.

Με λίγα λόγια:

Ο Θάνος έχει φύγει εδώ και έντεκα χρόνια από το χωριό του για να ψάξει τα όνειρά του στην πρωτεύουσα. «Τίποτα από εμένα δε φαίνεται», είναι το μότο του στη μαγική χοάνη που λέγεται Αθήνα, όπου σπάει διαρκώς τα μούτρα του. Όταν ο πατέρας του πεθαίνει, ξαναγυρίζει στο χωριό για την κηδεία. Η πατρική κληρονομιά είναι λίγα χρήματα, αλλά και μια παλιά «Πολαρόιντ» που θα τον θέσει μπροστά σ ένα τρομερό αίνιγμα: σε μια περίεργη ανορθογραφία στην ήρεμη ζωή ενός φιλήσυχου ανθρώπου. Για να λύσει αυτό τον απροσδόκητο γρίφο, θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει ουσιαστικά τον εαυτό του.

Θα εισδύσει στον παράξενο κόσμο της Βίλας Κομπρέ, όπου θα συναντήσει εκκεντρικούς, μυστηριώδεις ανθρώπους, οι οποίοι μοιάζουν να κρύβουν ένα επώδυνο μυστικό. Ανάμεσά τους και μια πολύ ιδιαίτερη κοπέλα, που του αφυπνίζει ένα απωθημένο κομμάτι της ύπαρξής του. Μπαίνοντας όμως βαθιά στην υπόθεση, θα οδηγηθεί σε έναν ακόμα πιο αναπάντεχο τόπο, όπου κρύβονται οι απαντήσεις για όσα τον βασανίζουν. Για να τις βρει, θα αναγκαστεί να δοκιμαστεί στα όριά του.
Θα αντέξει;