Νέες Lomo με απίστευτο καλοκαιρινό design!

Τι εστι Lomo, οι περισσοτεροι, πλέον, το γνωρίζουν…για τους υπόλοιπους, έχουμε φροντίσει να μάθετε, εδώ

Αυτή τη φορά, έρχονται να μας καταπλήξουν με μία νέα σειρά, που ονομάζεται La Sardina…τα χρώματα παραπέμπουν σε χαλαρή κατάσταση και σε εμπνέουν για επιπλέον παιχνίδι στις φωτογραφίες σου. To ύφασμα με το οποίο είναι επενδεδυμένες, τις κάνουν να ξεχωρίζουν και να θες να τις φροντίσεις λίγο παραπάνω…σαν το αγαπημένο σου ρούχο.

Είτε αγαπάς τα γήινα χρώματα, είτε λατρεύεις τα παστέλ, ακόμη κι αν είσαι της πολυχρωμίας, σίγουρα θα βρεις αυτή που σου ταιριάζει ανάμεσα στα  νέα σχέδια… η άληθεια είναι πως εγώ λιγάκι μπερδεύτηκα.

Και μια που είμαστε σε mood φωτογραφικό, ευκαιρία να μοιραστώ μαζί σας ένα όμορφο βιντεάκι,του Antonio Vicentini αποτελούμενο από 100 πιξελωτά (υπαρχει αληθεια αυτη η λεξη;) σχέδια φωτογραφικών μηχανών που δημιούργησε ο Bill Brown σε μουσική του Ben Hantoot.

http://vimeo.com/41336551

 

 

Advertisements

Στον πάγο με στυλ!

Τελευταία, σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει πως είναι μόδα τα παγοδρόμια, ο χορός στον πάγο, κλπ. κλπ….Κάθε Δήμος, φτιάχνει και την πίστα του για να χαρούν μικροί και μεγάλοι…

Επηρεασμένοι από shows όπως το «Dancing on Ice», δίνονται ραντεβού σε παγοδρόμια, κανονίζονται συναντήσεις φίλων, μαμάδων με τα πιτσιρίκια τους, μέχρι και  μαθήματα παίρνουν προκειμένου  να εντυπωσιάσουν στις επόμενες συναντήσεις τους!

Πρόσφατα όμως, διαπίστωσα πως στο εξωτερικό, είναι πραγματική μόδα το ice skating…Αφού μέχρι που οι Disquared2 σχεδίασαν μπότες παγοπέδιλα…γιατί πως αλλιώς να κυκλοφορήσεις στις πίστες;;; Φυσικά φορώντας τα ψηλοτάκουνα παγοπέδιλά σου…

Η τιμή τους κυμαίνεται μεταξύ 1200$ και 1900$ ανάλογα με το σχέδιο που θα επιλέξετε και όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, κυκλοφορούν κανονικά στην αγορά του εξωτερικού.

Άντε, και καλά Loop!

Α, και μια παρακληση στους αγαπητους μας σχεδιαστες…βγαλτε και μια σειρα για εμας, τους λατρεις των rollers βρε παιδια…Φευγει κι ο χειμωνας, ό,τι πρεπει είναι για το καλοκαιρακι τα παρακατω μοντελακια …

  

Η Lytro φέρνει τη λύτρωση στο βάθος πεδίου.

Κι εκεί που νιώθεις τόσο περήφανος για το νετάρισμα που πέτυχες με τη φωτογραφική σου και εστίασες έτσι ώστε να δημιουργήσεις ένα ιδανικό βάθος πεδίου, έρχεται η Lytrο να σου χαλάσει τη δυνατότητα να είσαι εσύ αυτός που ξεχωρίζει για τις δημιουργικές σου φωτογραφίες.

Τι εστί Lytrο? H νέα φωτογραφική μηχανή που πρόκειται να βγει στην αγορά και έχει ως μότο της: πρώτα φωτογραφίζεις, μετά εστιάζεις!

Για του λόγου το αληθές, δείτε τα παρακάτω παραδείγματα…

Πρώτα φωτογραφίζεις και μετά επιλέγεις την πρωταγωνίστρια!
μμμ...τι να φωτογραφισω; το νοστιμο σαντουιτς ή τον κύριο με το παπιγιόν;

Και πως λειτουργει αυτό το θαύμα της τεχνολογίας;

Η βασική αρχή λειτουργίας μιας τέτοιας μηχανής είναι η λήψη και αποθήκευση όχι της συνολικής πληροφορίας φωτεινότητας (όπως γίνεται με τους συμβατικούς αισθητήρες) αλλά η λήψη και αποθήκευση πληροφοριών για επιμέρους οπτικές ακτίνες, κάτι που αντιστοιχεί με αποθήκευση ολόκληρου του πεδίου φωτός σε μια σκηνή. Έτσι, σου δίνεται η δυνατότητα αν επιλέξεις το βάθος πεδίου που θέλεις, χάρη σε ένα λογισμικό που θα συνοδεύει τη μηχανή.

Τιμή ακόμη δεν ξερω να σας πω, μια που υπολογίζεται αν κυκλοφορήσει στο τέλος του χρόνου και να ανοίξει ένα νέο είδος μηχανών, οι οποίες ονομάζονται μηχανές πεδίου φωτός (light-field cameras) ή αλλιώς, plenoptic.

Σε αναμονή της Lytro, λοιπόν, και ως τότε…καλές λήψεις!

Tetris my love!!!

Παρακινούμενη από το τελευταίο μου Post στο Decofairy βρήκα ένα σωρό εφαρμογές εμπνευσμένες από το all time classic videogame «Tetris» 

Ανακαλύπτω πως η βιβλιοθήκη του  Guillermo Cameron Mac Lean δεν είναι απόλυτα πρωτότυπη. Eπίσης διαπιστώνω πως τα αγαπημένα μου πολυκαθίσματα, που είναι ό,τι καταλληλότερο για video games, χαρακτηρίζονται από Ιαπωνικό περιοδικό ως σύμβολα Tetris …ποτέ ως τώρα δεν το είχα σκεφτεί!

Με εντυπωσίασαν τα γλαστράκια της Γαλλίδας σχεδιάστριας Stephanie Choplin και θα τα ήθελα στο σαλόνι μου!

Βρήκα αυτόν το καθρέφτη

 του Βρετανού  σχεδιαστή  Soner Ozenc (κάποιος πρέπει να του μιλήσει για το feng shui)

 …καθώς και αυτό το υπέροχο τραπέζι – γραφείο σε σχέδιο του Jared Kohn

 

 

 

Έβαλα τον εαυτό μου ως παιδί, σε ένα δωμάτιο με διακόσμηση στους τοίχους από το αγαπημένο μου video game…

 

 

 

 

…ήπια το κρύο τσάι μου με παγάκια αλά tetris

και κράτησα σημειώσεις  για το επόμενο post, στα υπέροχα post-it αυτοκόλλητα.


Ψηφιακή Holga…έρωτας με την πρώτη ματιά!

Μόλις βρέθηκα μπροστά την υλοποίηση μιας ιδέας, που ομολογώ πως μου είχε περάσει από το μυαλό, ενθουσιάστηκα τόσο πολύ και ξεκίνησα να σκέφτομαι από που θα περικόψω για να καταφέρω να αποκτήσω τη νέα Holga… μέχρι που συνεχίζοντας την ανάγνωση του άρθρου, διαπίστωσα πως πρόκειται απλά για ένα project!

Ο λόγος για μία φωτογραφική μηχανή, του τύπου toy cameras στις οποίες συγκαταλέγεται και η γνωστή, σε όσους ασχολούνται με τη λομογραφία, Diana, αλλά με ψηφιακή τεχνολογία. Με ενθουσίασε το όλο concept, το ότι δεν θα έχει οθόνη ώστε να διατηρείται το μυστήριο μέχρι να τη συνδέσεις με τον υπολογιστή σου, το ότι σίγουρα θα είναι οικονομική στην αγορά της και φυσικά το ότι θα έχεις, σχεδόν, τα αποτελέσματα μίας κλασσικής Holga χωρίς να ξοδεύεσαι σε φιλμ και εκτυπώσεις.

Η ιδέα ανήκει στον Ινδό σχεδιαστή Saikat Biswas  κι ευελπιστεί να βρεθεί κάποιος σύντομα που να κάνει το project του πραγματικότητα. Το ίδιο ελπίζω κι εγώ Saikat!

Ταξιδακι θα σε παω, με όχημα ενα μπαλονι…

Σήμερα λέω να σε ταξιδέψω. Όχι με βαπόρια και με τρένα, ούτε με αμάξια κι αεροπλάνα. Θα έχουμε για όχημα, μπαλόνια… πολλά, πολύχρωμα μπαλόνια. Έτσι  για να αλλάξουμε λιγάκι διάθεση!

Ας ξεκινήσουμε από το  Παρίσι με εικόνες από την αγαπημένη Μονμάρτη…Le ballon rouge , του 1956, από τον Albert Lamorisse

Και ας συνεχίσουμε παρέα με τον αξιαγάπητο Russel και τον περίεργο Carl Fredricksen…

…για να δούμε πως το ταξίδι τους, ενέπνευσε το National Geographic να το επαναλάβει και στην πραγματικότητα…

Κι αν όλα αυτά  σου μοιάζουν ζηλευτά, δεν έχεις παρά να κάτσεις στο νέο καναπέ  του Satoshi Itasaka, που με ενεπνευσε για αυτο το ταξίδι και να απολαύσεις τις ταινίες που σου πρότεινα…

Lomography:Μόδα ή τέχνη;

Lomo…Lomography, λέξεις άγνωστες μέχρι πριν λίγο καιρό για τους περισσότερους από εμάς.Τι κρύβουν άραγε αυτές οι μυστήριες λέξεις που αρχίζουν να μας κατακλύζουν?

Όταν πριν 3 χρόνια είδα να εκθέτουν προς πώληση τις φωτογραφικές μηχανές Lomo σε διεθνή εμπορική  έκθεση της Γερμανίας, αναρωτήθηκα ποιος θα ήθελε να αγοράσει μηχανές αγνώστου ταυτότητας …? Η αλήθεια βέβαια είναι πως με γοήτευσαν τα δείγματα των φωτογραφιών που είδα εκεί, πήρα το προσπέκτους τους, όμως δεν το έψαξα παρά πέρα…

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

Όλα ξεκίνησαν το 1991, όταν 2 φοιτητές από τη Βιέννη, σε μία εκδρομή τους στην Πράγα, ανακάλυψαν σε ένα μαγαζί με φωτογραφικά είδη, μια αινιγματική (όπως αναφέρουν οι ίδιοι) φωτογραφική μηχανή, την Lomo.

Aφού επέστρεψαν από την εκδρομή και εμφάνισαν τα φιλμ τους, διαπίστωσαν πως οι φωτογραφίες ήταν ιδιαίτερες και πρωτότυπες, χάρη στα χρώματά τους. Το ίδιο διαπίστωσαν και οι φίλοι και συγγενείς που είδαν τις φωτογραφίες και άρχισαν να αναζητούν κι οι ιδιοι μία Lomo.

Το γεγονός ότι ήταν μία αρκετα οικονομικη μηχανή, τους παρότρυνε σε ένα είδος πειραματικης φωτογραφίας. Τα έντονα χρώματα που παρήγαγε η μηχανή τους, τους έκανε να νιώθουν ένα νέο είδος καλλιτεχνικής φωτογραφίας να γεννιέται. H «έκρηξη» της φήμης και της ζήτησης για αυτή την μηχανή, έκανε τους δύο φοιτητές, να φτάσουν μέχρι την Αγία Πετρούπολη και να φέρουν κι άλλες μηχανές.

Συμφώνησαν μάλιστα για την παγκόσμια αντιπροσώπευση της φωτογραφικής μηχανής. Τότε ήταν που δημιουργήθηκε και  η  Λομογραφική διεθνής κοινότητα LSI (Lomography Society international).

To καλοκαίρι του ’92 γραφτηκαν οι 10 χρυσοί κανόνες της Lomography και δημοσιεύθηκαν σε Βιεννεζικη εφημεριδα, ενω το «λομογραφικό μανιφέστο» ακολουθησε στις 5 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Το Δημοτικό συμβουλιο της Βιέννης, συμφωνησε με την LSI και της παραχωρησε ενα κτιριο για όλα τα τεκταινόμενα της lomography.

Τώρα πια ήταν κάτι παραπάνω από μία απλή τρέλα  2 φίλων. Κατά τη διάρκεια της πρώτης  έκθεσης, πουλήθηκαν πάνω από 700 φωτογραφικές μηχανές και τότε ήταν που δημιουργήθηκε το Lomowall.

…Τα lomowalls είναι τοίχοι που καλύπτονται με πληθώρα αυθόρμητων φωτογραφιών, δημιουργώντας έτσι ένα έργο τέχνης.

Oι Lomographers, φωτογραφίζουν τα πάντα, ανεξάρτητα από σωστά καδραρίσματα, χωρίς στήσιμο των «μοντέλων», στιγμές αυθόρμητες, κεφάτες, πέρα από κανόνες, χωρίς να θυμίζουν παραδοσιακή φωτογραφία. Σκοπός τους είναι επίσης να τυπώνονται με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος.

Με τα χρόνια, δημιουργήθηκαν πολλές τέτοιες ομάδες λομογράφων, με «πρεσβείες» σε πολλές πόλεις ανά την υφήλιο.

Φυσικά όλες οι ιστορίες έχουν και τα μελανά τους σημεία…έτσι κι εδώ, το 1996, κι ενώ η δημοτικότητα της μηχανής είχε φτάσει στα ύψη, οι Ρώσοι κατασκευαστές αποφασίζουν να σταματήσουν την παραγωγή. Οι 2 Βιεννεζοι, πήγαν στη Μόσχα και με επιχειρήματα έπεισαν τον τότε αντιδήμαρχο Βλαντιμίρ Πούτιν να συνεχίσει την παραγωγή.

Με τα χρόνια νέα προϊόντα κατακλύζουν την αγορά, με πρωτότυπους φακούς, με συλλεκτικές μηχανές, τσάντες για την μεταφορά των μηχανών, κ.ά.

Οι 10 χρυσοί κανόνες όπως αναφέρονται στην ιστοσελίδα της Lomography είναι οι εξής:

1. Έχε τη μηχανή σου μαζί όπου κι αν πηγαίνεις

2. Χρησιμοποίησε την οποιαδήποτε στιγμή, μέρα και νύχτα

3. Η λομογραφια  δεν αποτελεί παρέμβαση στη ζωή σου, αλλά μέρος της

4. Δοκιμάστε τις λήψεις από το ύψος της μέσης σας

5. Προσεγγίστε τα αντικείμενα του πόθου σας όσο το δυνατό πλησιέστερα

6. Μην σκεφτεστε

7. Να είστε γρήγοροι

8. Δεν χρειάζεται να ξέρεις από πριν, τι θα τυπωθεί

9. Ούτε και μετά όμως

10. Μην ανησυχείς για τους κανόνες

Μετά από τα παραπάνω, δεν ξερω αν τελικά πρόκειται για τέχνη, για μόδα ή για φιλοσοφία, πρέπει να παραδεχτώ όμως τους δύο -τότε- πιτσιρικάδες για το επιχειρηματικό τους μεγαλείο.

Φυσικά φαν του είδους και οργανωμένοι μάλιστα, υπάρχουν και στην Ελλάδα…πληροφορίες μπορείτε να πάρετε από το   lomography.gr

Αναρωτιέμαι όμως, αν είναι τυχαίο που εμφανίστηκε το lomography  στην Ελλάδα και αναπτύσσεται εν μέσω κρίσης…ή τελικά αναζητούμε την τέχνη και την ψυχαγωγία μέσα από οικονομικότερους τρόπους…Αν συμβαίνει αυτό, αν και αντιφατικό, είναι αρκετά αισιόδοξο!

Keep Lomographing λοιπόν…σε ένα κόσμο που η ψηφιακή εικόνα έχει την πρωτοκαθεδρία, η αναλογική δημιουργεί τέχνη!