H μουσική μέσα μας…

Όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν την τύχη να απολαμβάνουν και τις 5 αισθήσεις. Άνθρωποι με προβλήματα όρασης & ακοής, κυρίως, αλλά και γεύσης , όσφρησης και αφής πιο σπάνια, έρχονται αντιμέτωποι με μία καθημερινότητα διαφορετική από αυτή της πλειοψηφίας. Συνήθως διασκεδάζουν με τον τρόπο τους, επικοινωνούν με τον τρόπο τους και χαίρονται με τον τρόπο τους. Κάποιοι, πάλι, αρκετά δυνατοί, δείχνουν να μην επηρεάζονται από το «μειονέκτημά» τους και βγάζουν όλη τους τη δημιουργικότητα μέσα από αυτό, καταφέρνοντας έτσι να εγκλιματιστούν με την καθημερινότητα, τη διασκέδαση, την επικοινωνία των γύρω τους.

Η Σοφία είναι μία από αυτούς…λόγια εγώ δεν μπορώ να πω. Απλά κάθε φορά που ακούω στις συναυλίες των Active member το τραγούδι της, νιώθω τόσο λίγη. Εκείνη μπορεί κι ακούει  με την ψυχή. Πράγμα δύσκολο για όσους ακούμε, με τόσο θόρυβο γύρω μας.

Για ανθρώπους σαν τη Σοφία, σαν εμένα, σαν εσένα, θα γίνει μία συναυλία πέρα από τα συνηθισμένα. Την Κυριακή, λοιπόν, στις 19 Ιουνίου, στο αίθριο του Μουσείου Μπενάκη, θα τραγουδήσουν ο Κωνσταντίνος Β. και ο Signmark.(Ο Signmark αν και κωφός, εκπροσώπησε τη χώρα του στη Eurovision το 2009, δίνοντας άλλον αέρα στο διαγωνισμό.) Στη συναυλία, τα τραγούδια θα παρουσιάζονται ταυτόχρονα από διερμηνέα της νοηματικής, που θα βρίσκεται στη σκηνή. Οι πόρτες θα ανοίξουν στις 20:30 και η είσοδος θα είναι δωρεάν.

Αξίζει…τι λέτε;

Advertisements

…για μια ρωγμή στο φόβο

Oι Active Member ξαναχτυπάνε…

Αυτά τα ωραία, πρωτότυπα -κι ίσως ρομαντικά για πολλούς-, που δείχνουν πως το «ενεργό μέλος» δεν είναι απλά ένας τίτλος, αλλά κρύβει δράση με ουσία πίσω του…

Οι Active member, λοιπόν, οργανώνουν το ερχόμενο Σάββατο στις 16 του Απρίλη, μία ανοιχτή συνάντηση με σκοπό να δημιουργηθεί μία πολιτιστική κίνηση ενάντια στο φόβο…σε κάθε φόβο…

 

 

 

Η συνάντηση είναι δωρεάν και θα γίνει στα Εξάρχεια, στην Αίθουσα λόγου & Τέχνης 104, επί της οδού Θεμιστοκλέους 104. Οι συζητήσεις θα διαρκέσουν από τις 11 το πρωί και υπολογίζεται να τελειώσουν γύρω στις 6 το απόγευμα.

Δανείζομαι, λοιπόν, τα λόγια του Μιχάλη Μυτακίδη (B.D.Foxmoor) για να σε καλέσω,  μια που θεωρώ πως ζωγραφίζουν τις σκέψεις του για αυτή την ενέργειά του και ΦΟΒΑΜΑΙ πως οποιαδήποτε παρέμβασή μου, θα φανεί σαν μια μικρή μουτζούρα στον καμβά του…

Μια ανάγκη, μπορεί η ίδια ανάγκη.
Ένας φόβος, εκείνος ο αλλόκοτος ή αυτός ο νιόβγαλτος.
Ένα ψέμα παλιό ανίκητο ή το ίδιο γυρτό και μετανοιωμένο.
Ένα φταίξιμο βαρύ, αγδίκιωτο ή μια συγνώμη.
Ένα χαμόγελο αχάραχτο, δειλό ή ένα γέλιο νευρικό.
Μια ανάσα για ξαλάφρωμα ή εκείνη η βαριά ανάσα του πόνου.
Η οργή, η θλίψη – μια οργισμένη θλίψη, η ανημποριά – το βάσανό μας,
η αναμονή της έκπληξης – το βάλσαμό μας,
ένας στίχος συντροφιά ή μια κουβέντα ζωγραφιά στο πρόσωπό μας,
μπορεί να είναι αυτό που θα μας οδηγήσει ν’ ανταμώσουμε με το σάρμα μας
στις 16 του Απρίλη από τις 11π.μ. ως τις 6μ.μ. στο Κέντρο Τέχνης και Λόγου 104, Θεμιστοκλέους 104 στα Εξάρχεια, για να μοιραστούμε απ’ το μικρό μας απόθεμα όνειρα – κραυγές, εδώ στων βουβών την εσχατιά.
Υ.Γ. Περιμένω όσους θέλουν κι όχι όσους πρέπει
B.D.Foxmoor (Μιχ. Μυτακίδης)

Προσωπικά εκείνη τη μέρα, ξέρω τι θα φοβάμαι…την επόμενη που ξημερώνουν τα γενέθλιά μου…κλείνω τα 37 βλέπεις και μου είναι δύσκολο να το προφέρω (ευκολότερα το γράφεις).

Πάρε κι ένα τραγουδάκι, που πιο ιδανικό για την περίσταση, δεν γίνεται…

Αλήθεια, εσύ τι φοβάσαι?



Το ακορντεόν των αισθήσεων…

Έρχονται κάποιες στιγμές στη ζωή σου, που πράγματα και καταστάσεις που δεν σου είχαν κινήσιε ποτέ το ενδιαφέρον, το κάνουν, έτσι ξαφνικά!

Σε μία τέτοια στιγμή νομίζω πως βρίσκομαι την τελευταία περίοδο, σε ‘ο,τι αφορά το ακορντεόν. Το ξέρω πως θα ακουστεί παλαβό, αλλά όποτε ακούω ακορντεόν, συγκινούμαι τόσο, σε σημείο να έχω βουρκώσει κιόλας.

Συγκεκριμένα μία μέρα που γύριζα από το γραφείο με το μετρό, κι ενώ διάβαζα τα άπαντα του ξεκαρδιστικού και ευφυέστατου Woody Allen, ένιωσα να βουρκώνω στο άκουσμα της μελωδίας, δανεισμένης από την Amelie, που άκουσα από τον πλανόδιο  μουσικό. Αν παρατηρούσε κανείς το βιβλίο που διάβαζα κι εμένα παράλληλα  να είμαι στα όρια της υπέρτατης συγκίνησης, θα με περνούσε για τρελή!

Η αλήθεια βέβαια είναι πως όταν ακούω  τα φάλτσα «παιδιά του Πειραιά» και το πολυπαιγμένο «Άστα τα μαλλάκια σου», δεν παθαίνω τίποτα… ίχνος συγκίνησης… ίχνος ευαισθησίας. Συμπέρασμα: έχω επιλεκτική ευαισθησία στο ακορντεόν.

-Αυτή τη στιγμή που κρατάω σημειώσεις στο μικρό ροζ σημειωματάριό μου, βρίσκομαι στο τρένο και νιώθω ένα ζευγάρι μάτια να προσπαθεί να υποκλέψει κάτι από τα ορνιθοσκαλίσματά μου… Το έχω παρατηρήσει πως κάνει εντύπωση στους ανθρώπους να βλέπουν κάποιον να κρατά σημειώσεις & μαγνητίζονται, κολλώντας  το βλέμμα τους στα γραπτά, μη μπορώντας να αντισταθούν, σα να μη μπορούν να το ελέγξουν-

*Μόλις τελείωσα τις σημειώσεις μου και άνοιξα το Maison& Decoration, το βλέμμα στράφηκε από την άλλη… μα καμία διακοσμητική ανησυχία αυτή η γυναίκα;*

Ψάχνω να βρω τον λόγο αυτής της ανατρεπτικής ευαισθησίας που με έχει πιάσει τελευταία, και καταλήγω στο συμπέρασμα πως ίσως σε προηγούμενη ζωή μου, ήμουν πλανόδια μουσικός (I know, I know… δεν τον γλιτώνω  τον τίτλο της παλαβής!)…Συζητώντας τον προβληματισμό μου -Ω, ναι! Και όμως… έχω συζητήσει για τη νέα μου συγκινησιακή φόρτιση στο άκουσμα του ακορντεόν-, μία φίλη  μου, είπε πως της έρχεται η εικόνα μποέμ τύπων στο συννεφιασμένο Παρίσι. Έτσι κι εγώ, υιοθέτησα αυτή την εξήγηση -ότι δηλαδή ήμουν μποέμ τύπισσα στο Παρίσι…ή ακόμη καλύτερα στη Μονμάρτη των καλλιτεχνών- γιατί αλήθεια την προτιμώ από αυτήν που έδωσα εγώ πιο πάνω (…κατάλαβα…& πάλι δεν γλιτώνω τον τίτλο έτσι?)

Όπως και να’χει, σας αφιερώνω ένα αγαπημένο κομμάτι, μήπως κι εσείς νιώσετε το σκίρτημα που με κατακλύει…

Ενεργό μέλος (Active member)

Την αδυναμια μου στους Active Member, την εχω δηλωσει κι αλλες φορες μεσα απο αυτο εδω το blog.

Αυτη τη φορα, θελω να μοιραστω μαζι σας ενα υπεροχο ντοκιμαντέρ, του Λευτερη Φυλακτου, που διεισδύει στα άδυτα του top ενεργού μέλους B.D. Foxmoor (Μιχάλης Μυτακίδης).

Ο Λευτέρης Φυλακτός πέρυσι βραβεύτηκε για το συγκεκριμένο video στο φεστιβαλ Θεσσαλονικης με το «βραβειο του κοινου».

Σημειωτέον ότι πρόκειται για μία εντελώς «No Sponsors» ταινία, προς τιμήν του σκηνοθέτη, κάτι που δίνει ακόμα μεγαλύτερη σημασία στο «βραβείο του κοινού» που απέσπασε.

 

…άλλωστε το «No sponsors» είναι αυτό που χαρακτηρίζει εδώ και χρόνια το συγκρότημα, μια που όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και στο ντοκυμανταίρ ο B.D.Foxmoor: «δεν μου αρεσαν ποτέ οι νταβατζήδες» !

Μια βολτα στην Αθηνα για δουλεια…

Tι είναι αυτό που μπορει να αλλαξει τη διαθεση σου προς το θετικο όταν κατεβαινεις για δουλεια στο κεντρο;;;

Μικρες λεπτομερειες όπως…

*Ο ήλιος που σε αναγκαζει να κουβαλας το πανοφωρι σου.

*Η μουσικη από το Vadarkia των Active Member που ακουγεται ρυθμικα από τη Τζινα.

Μια Δευτέρα του Απρίλη στο ΄΄Τζίνα΄΄

*Ο τελειος espresso freddo που σε συνοδευει στις δουλειες σου, συνδυασμενος με τον αναλογο ηλιο φυσικα.

*Το ότι είσαι ο μοναδικος πελατης στην τραπεζα…κι ας μην σου λενε καλημερα.

*Το ότι δεν εχει τη συνηθισμενη ουρα στο (πρώην) αγαπημένο σου βιβλιοπωλείο…κι ας μην απαντουν στην  καλημερα σου (επισης).

*Η λιγοστή κίνηση στους δρόμους &

*Το εύκολο παρκινγκ…

…για μενα αρκουν όλα τα παραπανω για να συνεχισω να λεω καλημερα & ευχαριστω!

 

 

live συναυλία των Active Member μέσω web…

5177251243banner26-6

Τι κι αν η παραπάνω δουλειά που «έπεσε»  ξαφνικά στο γραφείο δεν μου επέτρεψε να παρευρεθώ στη συναυλία των Active Member στο Γκάζι???

Η δυνατότητα να την παρακολουθήσω μέσω web, live, ήταν μοναδική!!!

Για πρώτη φορά στα ελληνικά δεδομένα, με την βοήθεια του Στέλιου Κούλογλου και το tvxs.gr μεταδώθηκε σε πραγματικό χρόνο δίνοντας την ευκαιρία σε όλους όσους δεν τα κατάφεραν να πάνε στο Γκάζι, να ζήσουν τις στιγμές από το σπίτι ή το γραφείο τους!!!

Φυσικά άλλη η γλύκα του live, αλλά από το τίποτα κάτι ήταν κι αυτό…καλή εμπειρία!

madmoana…η κραυγή του τρελού!

Οι αγαπημένοι μου Active Member με επικεφαλής τον πληθωρικό B.D. Foxmoor, θα παρουσιάσουν το νεό τους project, με τίτλο Madmoana, υπό τη σκιά των μαγευτικών Βράχων στο μικρό θέατρο Βράχων, στον Υμμητό.

am5

Η παρουσίαση θα γίνει στις 28 & 29 Μαΐου, και η συναυλία θα είναι οπτικοακουστική.

Για μία ακόμη φορά, οι θαυμαστές του Β.D.Foxmoor θα αντικρύσουν την έμπνευσή του, αφού τέτοιο project δεν έχει ξαναπαρουσιασθεί.am1

Με λίγα λόγια, το Madmoana, είναι μουσική φτιαγμένη από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης: γη, αέρα, νερό, φωτιά…

…Η έμπνευση και η φιλοσοφία της Ανατολής, μεταφράζεται μέσα από ήχους του περιβάλλοντος…τα κύματα μπλέκονται με τα τρένα, τα εργοστάσια, τις μπουνιές ενός μποξέρ σε σάκο, οι κιθάρες ηχογραφούνται δίπλα σε πηγές με τρεχούμενα νερά, σε μία σπηλιά, σε ένα δάσος, ανάμεσα σε βράχια…

am2Όλα αυτά τα ηχητικά υλικά, ο B.D.Foxmoor τα συνθέτει έτσι ώστε να φτιαχτούν τραγούδια, τόσο σύγχρονα, όσο και αρχέγονα. 

Για ακόμη μια φορά, αποδεικνύεται, πως τα όμορφα, κρύβονται παντού γύρω μας…

…Ανυπομονώ!