Glass beach

Το να πατάς πάνω σε γυαλιά, αυτομάτως σε κάνει φακίρη…δεν συμβαίνει το ίδιο όμως, όταν τα γυαλιά αυτά βρίσκονται σε παραλία της California…

Η επονομαζόμενη  Glass Beach δεν ήταν πάντα ένα στολίδι όπως τώρα.Ούτε η ομορφιά της οφείλεται αυτή καθεαυτή στη φύση. Περισσότερο θα έλεγα οφείλεται στην παρέμβαση της φύσης πάνω στα ανθρώπινα λάθη.

 Η ιστορία της κρατάει από τα μέσα του 20ου αι. που οι κάτοικοι της περιοχής Fort Bragg, όπου και συναντούμε τη «γυάλινη παραλία», ξεκίνησαν να πετούν από ψηλά ό,τι σαβούρα δεν χρειάζονταν πια. Από παλιά αυτοκίνητα μέχρι ηλεκτρικές συσκευές και ό,τι περιλαμβάνει ένα νοικοκυριό. Aπό το 1949 που καθιερώθηκε ως σκουπιδότοπος η περιοχή, πήρε και τον χαρακτηρισμό της «χωματερής».

Έφτασε όμως το 1967, όπου το δημοτικό συμβούλιο, πήρε την απόφαση και έκλεισε την πρόσβαση στη περιοχή…από τότε, ανέλαβε η φύση και έβαλε μπρος το πρόγραμμα καθαρισμού. Με τα κύματα μεταμόρφωσε τα γυαλιά των απορριμάτων σε μικρά στολίδια για την παραλία.

Advertisements

Μια μικρή βόλτα στο Δάσος Συγγρού

Έρχονται μερικές στιγμές στη ζωή σου, που σε κάνουν να αναρωτιέσαι, γιατί να μην έχεις ανακαλύψει κάτι νωρίτερα, γιατί να μην έχεις επιχειρήσει κάτι χρόνια πριν, γιατί η περιέργεια να μην σε έχει οδηγήσει να εξερευνήσεις σημεία της πόλης σου.

Έτσι ακριβώς ένιωσα κι εγώ σήμερα, όταν μετά από πολλές μέρες που γλυκοκοιτούσα την απέραντη έκταση κι έψαχνα, περνώντας την Λεωφ. Κηφισίας καθημερινά, την είσοδο για το απέραντο κτήμα Συγγρού.

Ε, σήμερα λοιπόν, μια που η δουλειά με οδήγησε εκεί δίπλα, είπα να κάνω ένα διάλειμμα και να εισβάλω  για λίγο στον κρυμμένο  παράδεισο της νέας  επαγγελματικής μου γειτονιάς.

Σπάνια μάυρη τουλίπα

Η  μισάωρη περιπλάνησή μου, ομολογουμένως δεν μου επέτρεψε να ανακαλύψω ούτε το ένα δέκατο του Δάσους. Τα  950 στρέμματα!!! βλέπετε, είναι αρκετά για να σου παρουσιάσουν πολλές ευκαιρίες να τα εξερευνήσεις, χωρίς να βαρεθείς τη διαδρομή. Πρόκειται άλλωστε για το μεγαλύτερο αστικό δάσος του λεκανοπεδίου.

Ποδηλάτες, περιπατητές, πρόσκοποι, δρομείς, φιλόζωοι με τους σκύλους τους… τόση ζωή μέσα στο φυσικό τοπίο που εξαπλώνεται σε τρεις δήμους: Μαρούσι, Κηφισιά & Μελίσσια, μοιράζονται τη δωρεά της συζύγου του Ανδρέα Συγγρού, με σκοπό «την εκπαίδευση καλών γεωργών και κηπουρών» όπως αναφέρει η ίδια στη διαθήκη της.

Ευτυχώς έχει ιδρυθεί ο σύλλογος «Φίλων του δάσους Συγγρού» και οι εθελοντές του, που είναι απλοί πολίτες, ενδιαφέρονται και στηρίζουν με κάθε μέσο την ακεραιότητα, την προστασία και τη σωστή λειτουργία του Δάσους.

Από αυτή την πρώτη μου επίσκεψη, σας χαρίζω λίγες φωτογραφίες για να πάρετε κι εσείς μια ιδέα…

…Και οι βόλτες θα συνεχιστούν.

Δεντρόσπιτα για μεγάλους…

Σαββατοκύριακο, μετά από μία έντονη εβδομάδα με πολύ τρέξιμο…

Αυτό που μου έρχεται στο μυαλό μόλις αράζω στον καναπέ μου μετά την επιστροφή μου από τη δουλειά, μία τέτοια ηλιόλουστη μέρα, είναι να βρισκόμουν κάπου στην εξοχή και να σκαρφάλωνα στο σπιτάκι ενός δέντρου…

Εικόνα που συναντούμε αρκετά συχνά σε ξένες ταινίες, και λίγο πολύ, όλοι έχουμε ζηλέψει αυτή τη γλυκιά, μυστική απομόνωση.

Θα ήθελα λοιπόν, να σκαρφαλώσω εκεί πάνω, παρέα με τα βιβλία μου, τα χαρτιά μου και τα μολύβια μου, ένα τρανζιστοράκι και μερικά σπιτικά μπισκότα και να εξαφανιστώ εκεί μέσα για 2 ώρες τουλάχιστον!

Μια όμως που κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, έψαξα και βρήκα μερικά δεντρόσπιτα για μεγάλα παιδιά…ή όπως συνηθίζεται να λέγεται, για το παιδί που κρύβεται μέσα μας.


Κάποιες εταιρίες του εξωτερικού, μάλιστα, όπως η Amazon tree houses και η Blue Forest  έχουν αδράξει την ευκαιρία και κατασκευάζουν treehouses, δίνοντας σημασία στο σχήμα των δέντρων που επιλέγει ο πελάτης, για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα!

Για κάποιους άλλους, πάλι, όπως για παράδειγμα για τη φυλή Παπούα της Ν.Γουινέας, τα δεντρόσπιτα είναι τα βασικά σπίτια τους !

Δανειστείτε λοιπόν κι εσείς το δικό σας σπιτάκι και σκαρφαλώστε στα παιδικά σας όνειρα.

                                      

Plastiki..επιπλέοντας σε 12.500 πλαστικά μπουκάλια!

Tι συμβαινει αν ενωσουμε 12.500 πλαστικα  μπουκαλια,ζάχαρη & φυστίκια,2 ποδήλατα και μερικούς ηλιακούς συλλέκτες?

Το πρωτότυπο καταμαράν Plastiki…

Εμπνευστής του,ο 32χρονος οικολόγος -περιβαλλοντολόγος   -ακτιβιστής   David de Rothschild (κληρονόμος της τραπεζικής οικογένειας της Βρεττανίας,Rothschild)

Τα 12.500 μπουκάλια, ενώθηκαν με οργανική κόλλα που φτιάχθηκε από ζάχαρη και φιστίκια κάσιους. H ενέργεια προέρχεται από τους ηλιακούς συλλέκτες που δημιουργούν τη στέγη για την καμπίνα του πληρώματος, από  ποδήλατα και ανεμογεννητριες, ενώ μία συσκευή αφαλάτωσης μετατρέπει το θαλασσινό νερό σε πόσιμο και το μικρό θερμοκήπιο, προσφέρει φρέσκα φρούτα και λαχανικά στους ναυτικούς.

Το project ξεκινησε 4 χρόνια πριν και σκοπός ήταν να ευαισθητοποιηθεί όλος ο κόσμος για τη μόλυνση που προκαλείται στη θάλασσα από πλαστικά μπουκάλια και πλαστικές σακούλες και να βάλει την ανακύκλωση στη ζωή του. Επιπλέον της οικολογικής καταστροφής, θανατώνονται κάθε χρόνο εκατομμύρια πουλιών και ψαριών που μπλέκονται στις σακούλες ή πνίγονται καταπίνοντας κομμάτια πλαστικού.

Το 6μελές του πλήρωμα άντεξε τις δύσκολες συνθήκες του ταξιδιού, από το San Francisco μέχρι το Sydney της Αυστραλίας, διάρκειας 137 ημερών και 8398 ναυτικών μιλίων.

Είναι σίγουρα ένα τεχνολογικό επίτευγμα  και ελπίζω ένα μικρό αλλά αξιόλογο βήμα για τη διάσωση του πλανήτη.

…για μια ζωή χωρίς τσιγάρο

Επιτέλους πλησιάζει!!!

Φτάνει η 1η Ιουλίου που -υποτίθεται- θα απαγορευθεί το κάπνισμα στους δημόσιους χώρους.

Είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό, ούσα αντικαπνίστρια με πάθος!

Πολλές φορές έχω χάσει χειμερινές συναυλίες του αγαπημένου μου τραγουδιστή ή συγκροτήματος, γιατί δεν θα άντεχα σε κλειστό χώρο πάνω από μισή ώρα,  με τους γύρω μου να καπνίζουν μανιωδώς.

Λένε πως οι Έλληνες δεν θα συμβιβαστούν με το νέο νόμο.

Πραγματικά δεν ξέρω, αλλά κοντός ψαλμός αλληλούια που λέει κι ο λαός μας.

Το κάπνισμα επιτρέπεται μόνο μέσα στο κίτρινο πλάισιο...από σιδηριδρομικό σταθμό στη Γερμανία.
Το κάπνισμα επιτρέπεται μόνο μέσα στο κίτρινο πλάισιο...από σιδηριδρομικό σταθμό στη Γερμανία.

Αυτό που έχω να πω είναι πως η πολυτέλεια του καθαρού αέρα δεν είναι δεδομένη…Χρειάζεται αγώνας από όλους μας για τη διατήρισή του…όσου μας έχει απομείνει δηλαδή.

Εντύπωση μου έκανε η αντιμετώπιση των καπνιστών στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης. Στριμωγμένοι καμμιά δεκαριά καπνιστές σαν σαρδέλλες, σε γυάλινα κουτιά, με τη θολούρα του καπνού να προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα τους από τα αδιάκριτα βλέμματά μας. Φυσικά και το δικό μου αδιάκριτο (ας πούμε) βλέμμα, αφού  κι εγώ κοιτούσα το θέαμα…εκείνη τη στιγμή με έπιασε ένα σαδιστικό θα έλεγα δέος για όσα έχω τραβήξει ως τώρα σαν παθητική καπνίστρια.

img-0115

Μία από τις βιτρίνες καπνιστών στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης
Μία από τις βιτρίνες καπνιστών στο αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης

Αντίστοιχα, το γεγονός του να κάθεσαι σε μπυραρία στη Γερμανία ή σε κλαμπ στο Παρίσι καταχείμωνο, κι οι καπνιστές να βγαίνουν έξω στα χιόνια ή στη βροχή για να απολαύσουν τη νικοτίνη τους, με έκανε επιτέλους να νοιώσω πως δεν είμαι εγώ η ξενέρωτη, αλλά οι υπόλοιποι έχουν πρόβλημα εξάρτησης.

Στο πλαίσιο αυτής της εκστρατείας, έρχεται το πρόγραμμα HELP με τη συμβολή της Ε.Ε. να βοηθήσει όσους πραγματικά θέλουν και πιστεύουν πως δεν μπορούν να κόψουν το κάπνισμα.

 

Ελπίζω πως μετά την 1η Ιουλίου, θα λέμε στην υγειά μας τσουγκρίζοντας τα ποτήρια μας, και θα το εννοούμε…

ecogreens.tv

Ένα νέο site ήρθε για να μας διαφωτίσει στα θέματα οικολογίας….να ακούσει και να ακουστεί…Μια νέα ελπιδοφόρα πρόταση, για όσους νοιάζονται!

eco

Το www.ecogreens.tv εκπέμπει στον υπολογιστή σας 24 ώρες το 24ωρο.

ecotv

Γιατί δεν χρειάζεται να αλλάξεις πλανήτη, αλλά συνήθειες!

Μαγιάτικο στεφάνι…

may2

Στην Ελλάδα, υποδεχόμαστε τον Μάη, με τη δημιουργία των στεφανιών από λουλούδια… Θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια, να μαζευόμαστε τα παιδιά της γειτονιάς και να «ρισκάρουμε» σκαρφαλώνοντας στις μάντρες για να κόψουμε τα τριαντάφυλλα από τους κήπους των μονοκατοικιών. Μετά πηγαίναμε στην αλάνα λίγο πιο κάτω, και κόβαμε μαργαρίτες και παπαρούνες για να ενισχύσουμε τον όγκο του στεφανιού… Τώρα πια, ούτε οι μονοκατοικίες αυτές, με τους υπέροχους κήπους υπάρχουν, αλλά ούτε κι η αλάνα. Τη θέση τους πήραν μεγαλόπρεπα κουτιά 6 ορόφων με «τεράστια» μπαλκόνια του… 1,5 μέτρου… τέλος πάντων, άλλο θέμα αυτό.

wreath-1

Ας δούμε όμως την ιστορία του ελληνικότατου εθίμου, που κρατά από την Αρχαιότητα.

grapevine-wreath-summer  wreath  may

Τότε βέβαια, ο μήνας δεν λεγόταν Μάιος, αλλά Θαργηλίων. Μια από τις γιορτές που λάμβαναν τότε χώρα, περιλάμβανε στα δρώμενά της την κατασκευή ενός κλαδιού ή στεφανιού, ανάλογου με το μαγιάτικο. Το στεφάνι κατασκευαζόταν με βέργα από ευλύγιστο  ξύλο κληματαριάς ή λυγαριάς και στολιζόταν με λουλούδια και κλαδάκια καρποφόρων δέντρων, όπως η αμυγδαλιά, η συκιά και η ροδιά, για γονιμότητα και υγεία, το διακοσμούσαν με στάχυα από σιτάρι και κριθάρι, για πλούσια σοδειά και τέλος το ολοκλήρωναν με κρεμμύδι, σκόρδο και τσουκνίδα για την αντιμετώπιση του κακού ματιού και της γρουσουζιάς.

autumn-grasses-wreath2

Στις μέρες μας, το μαγιάτικο στεφάνι, δεν παραπέμπει πια σε συμβολισμούς, αλλά οι λόγοι είναι κυρίως αισθητικοί. Η διαδικασία της κατασκευής του, είναι σαφώς προτιμότερη από την αγορά ενός έτοιμου στεφανιού, ακόμη κι αν τα λουλούδια είναι αγορασμένα, κι όχι κομμένα από αγρούς ή «κλεμμένα» από κήπους…

Καλό μήνα !!!

classic-loose-wreath