Δένω τη γραβάτα μου και βγαίνω βόλτα…είπε ο σκύλος!

Μέχρι που μπορεί να φτάσει η τρέλα μας για το κατοικίδιό μας;…μέχρι το πουκάμισό του θα σας πω εγώ. Ενίοτε και το παλτό του!

Δείτε και θα καταλάβετε.

 

Η boutique αυτών των γουστόζικων ενδυμάτων, ονομάζεται «My spoiled doggie»  και σκοπεύει να ντύσει το σκύλο σας με την τελευταία λέξη της μόδας !

Τα συμπεράσματα δικά σας!

Enhanced by Zemanta
Advertisements

Στολίδι για τη φωτογραφική μηχανή

Αν έχεις στυλ, το κουβαλάς παντού! Κάτι τέτοιο πρέπει να σκέφτηκαν οι δημιουργοί της «Bloom Theory» και δημιούργησαν αυτά τα υπέροχα λουριά για τις φωτογραφικές μηχανές…

Δεν ξέρω πόσο εύκολα μπορεί κάποια να τα φορέσει, αλλά το σίγουρο είναι πως ξεχειλίζουν από στυλ & έμπνευση!

Στον πάγο με στυλ!

Τελευταία, σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει πως είναι μόδα τα παγοδρόμια, ο χορός στον πάγο, κλπ. κλπ….Κάθε Δήμος, φτιάχνει και την πίστα του για να χαρούν μικροί και μεγάλοι…

Επηρεασμένοι από shows όπως το «Dancing on Ice», δίνονται ραντεβού σε παγοδρόμια, κανονίζονται συναντήσεις φίλων, μαμάδων με τα πιτσιρίκια τους, μέχρι και  μαθήματα παίρνουν προκειμένου  να εντυπωσιάσουν στις επόμενες συναντήσεις τους!

Πρόσφατα όμως, διαπίστωσα πως στο εξωτερικό, είναι πραγματική μόδα το ice skating…Αφού μέχρι που οι Disquared2 σχεδίασαν μπότες παγοπέδιλα…γιατί πως αλλιώς να κυκλοφορήσεις στις πίστες;;; Φυσικά φορώντας τα ψηλοτάκουνα παγοπέδιλά σου…

Η τιμή τους κυμαίνεται μεταξύ 1200$ και 1900$ ανάλογα με το σχέδιο που θα επιλέξετε και όσο κι αν σας φαίνεται περίεργο, κυκλοφορούν κανονικά στην αγορά του εξωτερικού.

Άντε, και καλά Loop!

Α, και μια παρακληση στους αγαπητους μας σχεδιαστες…βγαλτε και μια σειρα για εμας, τους λατρεις των rollers βρε παιδια…Φευγει κι ο χειμωνας, ό,τι πρεπει είναι για το καλοκαιρακι τα παρακατω μοντελακια …

  

Arghhhhh….μία έκθεση πέρα από τα συνηθισμένα

Θυμάστε τις εκθέσεις που ήθελα να επισκεφθώ; (διαβάστε εδω) Τελικά πήγα στην Arghhhh! Χθες τα κατάφερα και η φωτογραφική μου πήρε φωτιά. Το θέαμα σούπερ!!! Αλλά τέρμα οι λέξεις…τώρα μόνο φωτογραφίες!

Τα εργα που παρουσιαζονται στην εκθεση ειναι των:  Walter Van Beirendonck, Hideki Seo, Alexis Themistocleous, Gareth Pugh, Dr NOKI’s NHS, Issey Miyake, Cassette Playa, Bronwen Marshall,  Charlie Le Mindu, Jean-Charles De Castelbajac, Bas Kosters, Maison Martin Margiela, Andrea Ayala Closa, Bernhard Willhelm, Mareunrol’s και Pyuupiru.

«Στο χώρο της σύγχρονης μόδας το ανθρώπινο σώμα μεταλλάσσεται και μεταμορφώνεται διαρκώς σε μια άγνωστη, αλλόκοτη και πολλές φορές τερατόμορφη φιγούρα. Οι σχεδιαστές και οι καλλιτέχνες πειραματίζονται, δίνουν μορφή σε υφάσματα, σχήματα και όγκους, και ντύνουν το ανθρώπινο σώμα, δημιουργώντας υβριδικά πλάσματα με υπερφυσικές μορφές, έντονα χρώματα και αφηρημένα στοιχεία που εκπλήσσουν. Οι πειραματικές αυτές δημιουργίες λειτουργούν σαν παράλληλοι κόσμοι, προτείνοντας και αναδεικνύοντας διαφορετικές πραγματικότητες.

Στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία του 21ου αιώνα, η έννοια της «φυσικής ομορφιάς» αμφισβητείται, δεν υπάρχει: αυτό που θεωρείται ελκυστικό και επιθυμητό σε μια κουλτούρα μπορεί να είναι αποκρουστικό σε μια άλλη. Αν ανατρέξουμε στην ανθρώπινη ιστορία και σε διαφορετικούς πολιτισμούς, αλλά και στις υποκουλτούρες των σύγχρονων κοινωνιών, είναι εκπληκτικό το πόσο ριζικά το σώμα επανεφευρίσκεται συνεχώς με εντελώς διαφορετικούς τρόπους, τρόπους που χαρακτηρίζονται από μια περίεργη, αφύσικη, εξωφρενική και διαρκώς απρόβλεπτη πρωτοτυπία. Εδώ η μόδα δε δηλώνει τόσο το ποιος είμαι ή τι εντύπωση δίνω με αυτά που φοράω, αλλά τι βιώνω, δηλαδή πώς αντιλαμβάνομαι το σώμα μου και την εμφάνισή μου.»

(πηγή ελc)

Στη δίνη των εκθέσεων…

Τις τελευταίες μέρες, αναζητώ την τέχνη γύρω μου. Ίσως έτσι ξεσπάω απέναντι στην πίεση της καθημερινότητας, γιατί η αλήθεια είναι πως με τις νέες επαγγελματικές μου δραστηριότητες, έχει γίνει πολύ… ιδιαίτερη να το πω, σπιντάτη να το πω, πιεσμένη θα το πω…Ναι, πιεσμένη και πιεστική καθημερινότητα. Και όπως σε κάθε τι καινούριο, αντιδρώ περίεργα, ψάχνω κι άλλα πράγματα να φορτώσω το ήδη φορτωμένο πρόγραμμά μου, έτσι και τώρα. Ψάχνω εκθέσεις…αναζητώ την έμπνευση, το διαφορετικό, την ποικιλία οπτικών ερεθισμάτων, ίσως!

Στο πρόγραμμά μου έχω τις εξής εκδηλώσεις κι ελπίζω σύντομα να τα καταφέρω εκτός από τα τυποποιημένα δελτία τύπου, να σας έχω post και με την προσωπική μου άποψη…

*Ξεκινώ με το Ινστιτούτο Γκαίτε στο Κολωνάκι, (Ομήρου 14-16) γιατί όπου να’ναι τελειώνει και πρέπει να προλάβω…

Εγκαίνια έγιναν στις 4 Μαΐου και η έκθεση τελειώνει στις 8 Ιουνίου.  Θέμα, οι Ελληνογερμανικές εμπορικές σχέσεις, μέσα από διαφημιστικά πόστερ και επίσημος τίτλος:»1870-1970: Ένας αιώνας ελληνογερμανικού εμπορίου στον καθρέφτη της διαφήμισης»

Εικόνες ρετρό, που προσωπικά με μαγεύουν, με ταξιδεύουν.

Από το δελτίο τύπου του ινστιτούτου:

Κρασιά του Ρήνου και μπύρα του Μονάχου στα καλά εστιατόρια της Αθήνας του 1870, κορινθιακές σταφίδες στα γερμανικά καταστήματα. Έτσι ξεκίνησαν οι ελληνογερμανικές εμπορικές ανταλλαγές. Ύστερα προστέθηκαν οι οικιακές συσκευές, τα φάρμακα και στο τέλος τα αυτοκίνητα, ενώ στη Γερμανία δημοφιλή έγιναν τα τσιγάρα από τα εργοστάσια που ίδρυσαν Έλληνες μετανάστες. Η έκθεση προσπαθεί να τεκμηριώσει την ιστορία αυτών των συναλλαγών με βάση τις παλιές διαφημίσεις που με την ιδιαίτερη αισθητική τους μας προκαλούν συναισθήματα νοσταλγίας. 

Είσοδος ελεύθερη…

———————————————————————–

*Επόμενη έκθεση που θέλω να επισκεφθώ είναι η «ARRRGH! ΤΕΡΑΤΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΗ ΜΟΔΑ» …δεν έχει πολύ πλάκα ο τίτλος της;;;; Είμαι πραγματικά περίεργη να δω τα σημεία και τέρατα, γιατί είχα παρευρεθεί σε μία παρόμοια έκθεση στο Βερολίνο και παρουσιαζόταν το κιτς στο μεγαλείο του! Tόσο κιτς που αναρωτιέσαι που βρέθηκε τόση φαντασία μαζεμένη!!!!

Η έκθεση γίνεται στο Μουσείο Μπενάκη στο κτίριο της οδού Πειραιώς και θα διαρκέσει ως τις 31 Ιουλίου 2011. Είσοδος :6 €

Από το δελτίο τύπου του μουσείου:

ARRRGH! Τέρατα και Σημεία στη Μόδα

Η έκθεση παρουσιάζει για πρώτη φορά διεθνώς την επέκταση του pop φαινομένου των παράδοξων, φαντασιακών και τερατόμορφων Χαρακτήρων στη μόδα και το ένδυμα. Ανερχόμενοι αλλά και ευρέως καταξιωμένοι σχεδιαστές και καλλιτέχνες, επαναπροσδιορίζουν τη σχέση του σώματος και του ενδύματος καθώς και τα όρια της αντίληψης μας για το Τί Είναι Τέρας. 

Στην έκθεση παρουσιάζονται δημιουργίες των Maison Martin Margiela, Walter Van Beirendonck, Bart Hess, Jean-Charles De Castelbajac, Mareunrol’s, Bas Kosters, Issey Miyake, Henrik Vibskov, Dr NOKI’s NHS, Charlie Le Mindu, Hideki Seo, Alexis Themistocleous, Boris Hoppek, Craig Green, Bernhard Willhelm, Marcus Tomlinson, Bronwen Marshall, Rejina Pyo, Cassette Playa and Gary Card, Andrea Ayala Closa, Γιώργος Τούρλας, Digitaria, Niek Pulles aka HEYNIEK, Piers Atkinson και Pyuupiru μεταξύ άλλων. 

————————————————————–

* Ακόμη μία έκθεση που πρέπει απαραιτήτως να δω είναι η :«Φόρος τιμής στον Γιάννη Μόραλη» που γίνεται ως τις 29 Αυγούστου στην  Εθνική Πινακοθήκη. Τις ώρες μου πρέπει να βολέψω λιγάκι και θα τα καταφέρω…

Ωράριο:Δευτ, Πέμ.-Σάβ. 9 π.μ.-3 μ.μ. Τετ. 5-9 μ.μ. Κυρ. 10 π.μ.-2 μ.μ.

Εισιτήριο €6,50, φοιτ: €3

Από το δελτίο της Πινακοθήκης:

«Φόρος τιμής στον Γιάννη Μόραλη»

Η Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου οργάνωσε το 1988 την πρώτη μεγάλη αναδρομική έκθεση του Γιάννη Μόραλη. Μια έκθεση που φώτισε την δημιουργική του πορεία και ανέδειξε την υψηλή ποιότητα και τη συνέπεια του έργου του. Τον ίδιο χρόνο, ο Γιάννης Μόραλης πραγματοποίησε μια γενναία δωρεά από 113 έργα προς την Εθνική Πινακοθήκη. Ένα χρόνο μετά το θάνατό του, το Μουσείο μας θεώρησε υποχρέωσή του να τιμήσει το μεγάλο καλλιτέχνη με μια σημαίνουσα παρουσίαση του συνόλου της δωρεάς του.
Ο Γιάννης Μόραλης είναι μια εμβληματική μορφή δημιουργού, που προσδιόρισε με το έργο του και με το διδακτικό του ρόλο στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, την ταυτότητα της νεότερης ελληνικής τέχνης.
Η έκθεση που αφιερώνεται στον καλλιτέχνη έχει ως κεντρικό άξονα τη μεγάλη δωρεά του προς το μουσείο και περιλαμβάνει ζωγραφικά έργα, σχέδια και χαρακτικά. Έξι δημιουργικές δεκαετίες, από το 1930 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1980, αποτυπώνονται στα έργα των συλλογών της Εθνικής Πινακοθήκης. Στόχος της έκθεσης είναι να επαναφηγηθεί την καλλιτεχνική διαδρομή του, όπως ο ίδιος θέλησε να την ορίσει μέσα από τα έργα της δωρεάς του προς την Εθνική Πινακοθήκη, «θησαυροφυλάκιο της νεότερης ελληνικής τέχνης».
Τα έργα των συλλογών της Εθνικής Πινακοθήκης συμπληρώνονται με μια σειρά από πίνακες της τελευταίας δημιουργικής περιόδου του ζωγράφου, που προέρχονται από ιδιωτικές συλλογές. Έτσι, ο επισκέπτης της έκθεσης μπορεί να αποκτήσει μια εποπτική εικόνα της εξελικτικής πορείας ολόκληρου του έργου του.
Συνειδητά παραστατικός, λάτρης του μέτρου, ο Γιάννης Μόραλης αφομοίωσε με τον δικό του τρόπο το μάθημα του μοντερνισμού, συνδυάζοντάς το με μια σύγχρονη ανάγνωση της παράδοσης και ιδιαίτερα της αρχαίας τέχνης. Επίγονος της Γενιάς του Τριάντα, ο ζωγράφος διεκδικεί τον τίτλο ενός κλασικού του 20ού αιώνα.
Οργανωμένο σε ενότητες με βάση τις ιστορικές εκθέσεις του καλλιτέχνη, το έργο του Γιάννη Μόραλη πλαισιώνεται από το ομόχρονο υλικό υποδοχής του, άρθρα στον ημερήσιο και περιοδικό Τύπο, τα οποία σκιαγραφούν τον ιστορικό ορίζοντα προσδοκίας κοινού και κριτικής, σε σχέση διαλόγου με τα έργα τη στιγμή της εμφάνισής τους. 

Αυτά προς το παρόν με τις «κουλτουριάρικες» ανησυχίες μου κι ελπίζω να καταφέρω να δω κάποια από τις παραπάνω αυτή την εβδομάδα…