«Πρελούδιον, Δοκίμιον, Θεώρησις εν είδει παλαιάς επιθεώρησης»

«Πρελούδιον, Δοκίμιον, Θεώρησις εν είδει παλαιάς επιθεώρησης»  από τον Παύλο Παυλίδη…(δημοσιευμένο στο «Ποντίκι» στις 28-10-10)

Στην κρίση η Τέχνη κρίνεται,

συγκρίνεται τώρα η γνώμη ενός κάποιου

ποιητή με τις βλακείες που θα κάτσει

να σου πει ο πάσα εις καλλιτεχνίσκος

ακαμάτης και όλων των κρίσεων

ο άξιος της εσχάτης…

Όχι. Δε γίνεται.

 

Στην κρίση η Τέχνη κρύβεται, αμείβεται

πολύ καλά όποιος τα σύννεφα σκορπίσει,

όποιος ελπίδες και χαμόγελα χαρίσει

και αφού λεπτομερώς την αναλύσει

πάλι λαμπρό μπροστά το μέλλον θα ανοίγεται.

 

Στην κρίση ο καλλιτέχνης αναφλέγεται,

αυτό να λέγεται…

 

ΙDΙΟΤ ΙDΙΟΤ ELIOT, έρημη χώρα

μια έρημος ατέλειοτ…

 

Απ’ τον πολίτη Κέιν ως την πολίτη Ρουθ

χόρτο βοσκάει του καναπέ μας το μαμούθ

ανασηκώνεται στα πισινά του πόδια

παραταγμένα τα μοντέλα σαν τα βόδια

τηλεοπτική ζωοπανήγυρις

αρκεί να κονομάει η ομήγυρις

σε έκσταση από κάτω τα κορόιδα.

 

Τηλεμαγκέ ντε Βοτανίκ κύριε φράγκα

τρίζει συθέμελα του κράτους η παράγκα

κι αναρωτιέσαι ποιος να έχει το κλειδί

ο άλλος λέει πως τα φάγατε μαζί.

 

Τηλεμαγκέ ντε Βοτανίκ και δικαστήρια

τηλεαπών εγώ τηλεβασανιστήρια

τηλεφακός που κάνει zoom

κι ύστερα boom

δεν έχεις κάτι να μας πεις

κι εσύ γι’ αυτό το αλαλούμ;

Τι να σας πω κι εγώ…

Βοήθεια να ’ούμ…

 

Στην κρίση ο καλλιτέχνης αντιστέκεται

στιγμή δε στέκεται.

 

IDIOT PATRIOT ELIOT

κλαίω ο βλαξ

και είναι η θλίψη μου

ατέλειοτ…

 

Στην κρίση ο καλλιτέχνης ανακρίνεται

και κατακρίνεται αν δε γνωρίζει με ακρίβεια

όλα τα μικρομεσαία μακροοικονομικά

πε μου πώς γίνεται (αφού έχεις φύγει

αφού έχεις φύγει τόσο καιρό μόνη να

βρίσκομαι στο άδειο σπίτι να μ’ αγκαλιάζεις

και να σε φιλώ).

 

Στην περίοδο της κρίσης το μελάνι δεν αρκεί

προσθέστε οπωσδήποτε χολή

και προς συνάδελφον εκ συναδέλφου

να εκσφενδονίζεται ο πέλεκυς με ορμή

έτσι ν’ αρχίσουν λίγο – λίγο να τρομάζουν

όσοι ασκόπως τριγυρνάνε και ρεμβάζουν.

 

Δυο πόρτες έχει η ζωή

μα από καμιά δεν μπήκες

ηλίθιε δεν το ’ξερες ότι υπάρχουν κλίκες;

Ένα κλικ αριστερά, όπα εκεί είσαι καλά

αλλιώς από την άλλη πάλι βγήκες.

 

Εγώ καλά σου τα ’λεγα και τ’ άκουγες παράλογα

αντίνομα ομόλογα

χορτάρι για τα άλογα.

 

Στην κρίση ο καλλιτέχνης επιτίθεται

έτσι υποτίθεται

αναρωτήθηκα για μια στιγμή κι εγώ

τι κάνει όλο τον υπόλοιπο καιρό.

 

IDIOT κύριε ELIOT

λέτε να ’χει έρθει

του κόσμου η συτέλειοτ;

 

 

About Decofairy

I'm an interior designer, who likes writing, photo shooting and travelling. I'm the owner of "space interiors" (an interior design office) I like also share ideas about decoration and more, so follow me ... www.decofairy.gr
This entry was posted in Art, Κοινωνία, μουσική and tagged , . Bookmark the permalink.

3 απαντήσεις στο «Πρελούδιον, Δοκίμιον, Θεώρησις εν είδει παλαιάς επιθεώρησης»

  1. Ο/Η dreamer λέει:

    thanks για την παράθεση! :))

  2. Ο/Η adagio λέει:

    Without freedom, no art – art lives only on the restraints it imposes on itself, and dies of all others.
    Albert Camus

    στην κρίση η Τέχνη κρύβεται..στην κρίση ο καλλιτέχνης ανακρίνεται..και κατακρίνεται…
    η τεχνη κρυβεται και μαζι με αυτην και η ελευθερια..οχι, δεν γινεται.

    πραγματικα υπεροχα ολα..

  3. Ο/Η cortezzia λέει:

    adagio, συνέχισε την τέχνη σου, πέρα από κρίσεις κι ανακρίσεις… περιμένω να ακούσω κι άλλα κομμάτια σου…;-)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s